خاطرات اکبر هاشمی - ۳۰ تیر ۱۳۶۶

از رادیو آمریکا، خبر تصویب قطعنامه [598]شورای امنیت به اتفاق آرا مبنی بر آتش بس در جنگ ایران و عراق را شنیدم. در این قطعنامه از آغاز حمله و تخلفات از موازین بین المللی که اشاره به تخلفات عراق است، اظهار تأسف شده است، ضمن اشاره به بایکوت طرفی که قطعنامه را نمی پذیرد .

به نخست وزیر و وزیر خارجه گفتم که بگویند اگر حسن نیت داشتند، به جای اینکه وعده بدهند، کمیته ای را که در آینده آغازگر جنگ را مشخص کند، قبل از صدور قطعنامه مشخص می کردند که راهی برای ختم جنگ باشد و نیز آمریکا هم اکنون با حضور نظامی در خلیج فارس، نقض بند پنجم این قطعنامه را کرده که می گوید، دولت های دیگر از کاری که باعث تشنج بیشتر و توسعه دامنه جنگ است، بپرهیزند .

آقای صیاد شیرازی آمد و درباره جنگ خلیج فارس حرف زد. گزارش ها را آوردند، خواندم. مسأله مهم دنیا، حضور آمریکا در خلیج فارس و زده شدن پرچم آمریکا بر کشتی های کویتی است؛ دلهره عجیبی در دنیا بر سر اینکه آیا بین ایران و آمریکا درگیری پیش خواهد آمد یا نه، وجود دارد.

سر شب محسن آمد. او به همراه تیم موشکی، عازم جنوب است که می خواهند از موشک ساحل به دریا استفاده کنند. خبر آورد که ساصد [= سازمان صنایع دفاع]، موشک با برد 70 کیلومتر را آزمایش کرده و موفق بوده است. شیرینی آن را هم آورده بود. آقای نخست وزیر، تلفنی از دستگاه قضائی گله کرد که بعضی از مسؤولان وزارت بازرگانی را بازداشت کرده اند؛ از من خواست که کمک کنم.