خاطرات اکبر هاشمی - ۲۲ تیر ۱۳۶۰

با كمى تأخير به مجلس رفتم. بحث در جزیيات لايحه بودجه شروع شد و پيشرفت خوبى ‌داشتيم. صبح و عصر جلسه داشتيم.

عصر، در جلسه شوراى عالى دفاع، در ستاد مشترك شركت كردم. آقايان مهندس[محمد] غرضى و مهندس سردارى از برنامه استفاده از آب در مقابل دشمن، شرحى ارایه دادند.كارهاى نسبتاً جالبى انجام شده. فرماندهان لشكرهاى 81 و92 و16 و21 و77 نيروى زمينى‌ در جلسه شركت كردند. ضمن تذكر، كمبود مهمات توپ 155 و بعضى از مهمات و سلاح‏ هاى ‌ديگر، برنامه آينده نزديك خودشان را در جبهه‌ها گفتند. تحرك لازم در جبهه‌هاى جنوب ‌نيست. با اينكه دشمن با اعتراف خود فرماندهان، ضعيف و آماده هزيمت است. عذرشان هم كمبود مهمات و گرما است. ولى چون چند لشكر، قول حركت دادند، شورا به انتظار حركت ‌نزديك، فعلاً اقدامى نكرد، اما اگر تحرك لازم ديده نشد، بايد فكرى بكينم. آقايان [ولى‌الله] فلاحى و [جواد] فكورى هم سخت طرفدار حركت سريع‌اند. كوتاهى را از نيروى ‌زمينى مى‌دانند. آينده، حقيقت را روشن مى‌كند.

خبرهاى مقامات امنيتى، حاكى از پيشرفت در سركوب ضدانقلاب داخلى و دستگيرى‌ عوامل آن ها مى‌باشد. ردپاى بنى‌صدر هم با گرفتن برادرش پيدا شده. ممكن است به بازداشت ‌او بيانجامد. بعضى معتقدند، در اختيار مجاهدين خلق است. شب با محسن صحبت كرديم، و قرار شد بعد از امتحانش به ايران بيايد. آخر شب، خانم شهيد بهشتى آمد و براى رفع مشكلات ‌ادارى در تعويض خانه مسكوني‏ اش، كمك مى‌خواست.

كمى راجع به مشكلات فكر كردم؛ صبر، اطمينان و اميد خود و همراهان، توجهم را جلب‌ كرد. فكر كردم با اين ‏همه خطر در جبهه‌هاى شمال و غرب و جنوب و نفوذ و ايذای ضدانقلاب ‌و از دست رفتن بخشى از كادرهاى مهم و كمبودهاى ناشى از انقلاب و شرارت استكبار و عوامل داخلى آن ها و حال آقاى خامنه‌اى و كسالت قلبى امام و شكنندگى سلامت ايشان و اختلافات عميق، جز لطف و هدايت و افاضه آرامش و صبر، توان ربوبى، نمى‌تواند اين وضع ‌را به وجود بياورد. قبل از خواب سجده شكر به‏ جا آوردم و دعا كردم، براى ادامه اين روحيه‌ها كه سرمايه تلاش، صبر، آرامش و اميد است.