خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ اردیبهشت ۱۳۷۸

آقاي [سیدمهدی میر] ابوطالبي، سفيرمان در تركمنستان آمد. از اينكه روابط دو كشور سرد شده، ناراحت است و خواست كه دعوت آقاي [صفرمراد] نيازُف را بپذيرم و به تركمنستان بروم تا سردي روابط را برطرف كنيم. گفت، وضع ارزي آنها خيلي بد شده و اكنون مَنات [= واحد پولی ترکمنستان]، ارزشي ندارد و درآمد ارزي قابل توجهي هم ندارند؛ چون وضع محصول پنبه خراب است و گازشان صادر نمي‌شود؛ روس‌ها نمي‌خرند و مانع عبور به اوكراين هم مي‌شوند و فقط كمي به ايران مي‌آيد. خيلي مشتاق‌اند كه قرار فروش عمده گاز با ايران ببندند. خط لوله به پاكستان يا تركيه هم در حد حرف مانده و فرآورده‌هاي نفتي‌شان هم به خوبي صادر نمي‌شود، چون راه ندارند و هزينه حمل، خيلي گران مي‌شود. مايل‌اند، برق‌شان را به ايران وصل كنند كه از طريق ايران به تركيه صادر شود. گفت، اخيراً تجارت چمداني از ايران رونق گرفته است.

آقاي [علی] وكيلي، ریيس پژوهشكده نفت آمد. سفري به روسيه داشته و مراكز تحقيقات آنها در سيبري و مسكو را ديده؛ از عظمت آنها تحت‌تأثير قرارگرفته و چند قرارداد هم براي انتقال دانش فني منعقد كرده است؛ به نظرم مقداري اغراق مي‌كند. [آقای علی باغبانیان]، نماينده نطنز آمد. دعوت كرد كه براي مراسم گلاب‌گیری به نطنز برويم؛ پذيرفتم. مديران بنياد بيماري‌هاي خاص آمدند. دكتر [محمدباقر] لاريجاني، [دبیرکل بنیاد] گزارش داد و من هم صحبت تشويق‌ آميز كردم. 

عصر آقاي علي رحماني، [محافظ] آمد. از عملكرد فائزه انتقاد داشت كه ملاحظه خانواده و من را ندارد و به تدريج نيروهاي اطلاعات و حفاظت را با خودش دشمن مي‌كند و بالاخره آنها زهرشان را مي‌ريزند؛ به خصوص از رفتار او در جشنواره مطبوعات [انتقاد داشت]. گفت، چرا بقيه اعضاي كارگزاران در دفاع از كرباسچي جلو نمي‌افتند و فائزه سينه سپر مي‌كند. 

آقاي كورت والدهايم، [دبیرکل اسبق سازمان ملل] آمد. دربارة كوزوو و همكاري‌هاي ايران و اتريش مذاكره‌كرديم. معتقد است‌كه روسيه ديگر نمي‌تواند آن موقعيت سابق را بازيابد. با توجه به شروع دو جنگ جهاني گذشته از بالكان، اين بار هم اين درگيري را بي‌خطر نمي‌داند. گفت، در فاصله دو سفرش به ايران، تهران خيلي آبادتر شده است. در يوگسلاوي، امروز سفارت چين بمباران شده و تلفات داشته است.