خاطرات اکبر هاشمی - ۲ بهمن ۱۳۶۳

بعد از نماز [صبح]، گزارش ها را خواندم. در جلسه علنى، طرح رسمى کردن دندانپزشکان تجربى، برخلاف میل و نظر وزارت بهدارى، تصویب شد. بعد از وقت تنفس به دفتر آمدم. آقاى روحانى وضع جبهه را گفت؛ کار تدارک بعضى از لوازم عقب است.

ارتشى ها در ستاد قرارگاه، خیلى موافق عملیات مورد نظر سپاه نیستند و سپاهى هاى [حاضر] در ستاد هم، [عملیات را] به جاى دیگر تقدم مى دهند و خواستار تأخیر زمان عملیات شده اند. با آقاى رضایى در این خصوص صحبت کردم؛ جواب داد که برادران آمادگى دارند، ولى مطالبى هست که باید بحث شود؛ احتمال تأخیر مى رود.

ظهر، شوراى حزب واحد مجلس، جلسه داشت. درباره خوراک [فکرى] جلسات حوزه ها بحث شد و قرار شد، فعلاً محور [این جلسات، تحلیل] مواضع حزب باشد. عصر، گروهى از همکاران آقاى [اسدالله] لاجوردى آمدند و از تصمیم عزل ایشان از دادستانى انقلاب تهران، ناراحت بودند؛ گفتم شوراى عالى قضایى مى گوید که ایشان، تمکین به قانون و تصمیمات شورا ندارد.

ملاقاتى با شوراى هماهنگى تبلیغات دهه فجر داشتم. براى آنها مفصلاً صحبت کردم. شهردار تهران و معاون وزارت کشور آمدند؛ درباره منابع درآمد و مخارج متروى تهران مذاکره کردیم.

در [جلسه] شوراى [عالى] انقلاب فرهنگى شرکت کردم. درباره کیفیت انتخاب رؤساى دانشگاه ها و شرایط پذیرش دانشجو، بحث و تصمیم گیرى شد. سپس در [جلسه] شوراى [مرکزى جامعه] روحانیت مبارز شرکت کردیم. آقاى [محمدرضا] توسلى، پیام امام را در خصوص حمایت از دولت و تذکر به جامعه مدرسین [حوزه علمیه قم] و جامعه روحانیت مبارز تهران و بازاریان و حزب [جمهورى اسلامى] آورد و قرائت کرد. مقدارى در این خصوص بحث کردیم. در این جلسه مطرح شد که بعضى ها، در روزهاى آخر عمر آیت الله خوانسارى، بنا داشتند که ایشان را به خارج از کشور ببرند. دیروقت به خانه آمدم.