خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ دی ۱۳۶۹

ساعت سه و نیم بامداد، با زنگ تلفن بیدارم کردند. آقاى [سیدکمال]خرازى، [نماینده دایم ایران در سازمان ملل]، از نیویورک، خبر شروع حمله نیروهاى متحدین به عراق، در ساعت دو و نیم بامداد به وقت بغداد را داد؛ دیگر نخوابیدم. عفت هم بیدار شد. مرتب از دفتر و دبیرخانه شوراى عالى امنیت ملی، اطلاعات از اوضاع جنگ مى رسید .

اخبار بخش فارسى رادیو [بی بی سی] انگلیس و صدای آمریکا را هم گرفتم. خبر از موفقیت کامل و بیش از حد انتظار مى دادند. ساعت هفت و نیم صبح، به دفترم رسیدم. براى پیگیرى مسایل جنگ و کنترل اوضاع داخلى، بعضى از ملاقات ها را لغو کردم. در مجلس جلسه اى براى بررسى اوضاع بود؛ فشار زیادى براى شرکت من داشتند که قبول نکردم؛ هم به خاطرکار زیاد و هم براى ابراز ناخشنودى از اقدام اخیر مجلس.

جمعى از اعضای سازمان فدائیان اسلام آمدند. برایشان صحبت کردم . [آقای مبارک علی الخاطر]، وزیر امورخارجه قطر آمد و نامه امیر قطر را آورد؛ بر توسعه روابط و همکارى با شوراى همکارى خلیج فارس تأکید داشت. در هر دو ملاقات، با استفاده از فرصت، موضع مان را دربارة جنگ جارى گفتم .

تا ساعت دو بعد از ظهر،کارها را انجام دادم. تصاویر تلویزیون سی ان ان آمریکا از جنگ در عراق را مشاهده کردم. صداوسیما هم به فاصله نیم ساعت، آخرین اخبار را پخش می کند؛ خوب است. مجموعاً فعالیت چشمگیرى از نیروهاى عراقى نقل نمى شود؛ به نظر مى رسد، تعادل را از دست داده اند.

عصر شورای عالى امنیت ملى جلسه داشت. اوضاع بررسى شد. در مورد سیاست خبرى، آوارگان عراقى، قاچاق اجناس به عراق و همه مسایل مربوطه بحث و تصمیم گیرى شد.

مصاحبه اى انجام دادم . به خانه آمدم.

از صداى آمریکا، اخبار را علاوه بر اخبار خودمان و گزارش ها، پیگیرى می کردم. آقاى [سیدکمال]خرازى گفت با دبیرکل[سازمان ملل] ملاقات دارد؛ پیامى براى اقدام صلح دادم و اظهار نظر کوتاهى هم به رادیو ارسال کردم.