خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ دی ۱۳۶۲

صبح زود به مجلس رفتم. گزارش ها را خواندم. بیشتر راجع به کنفرانس سران کشورهاى اسلامى - که در مراکش تشکیل شده و ما نرفته ایم - مطالعه کردم. مجموعاً اکثریت با مرتجعان است و احتمالاً تصمیماتى علیه ما خواهند گرفت؛ اگر رفته بودیم، بهتر بود.

در جلسه علنى، لایحه قانون انتخابات مطرح بود. قسمتى از جلسه را به آقاى [موسوى] خوئینى ها [نایب رییس دوم مجلس] سپردم و به دفترم آمدم. گزارش ها را خواندم. آقاى هادى [نجف آبادى] آمد و راجع به کاندیدا شدن مشورت کرد؛ گفتم بشود و قول مساعدت و رفع مشکل احتمالى را دادم.

رییس دانشگاه تهران و گروه کمیسیون رسیدگى به عوارض نشت نفت در دریا آمدند و براى علمى شدن سمینار و گرفتن بودجه و رفع مشکلات دانشگاه از نظر حقوق و مسکن و حرمت استاد استمداد کردند. آقاى روزبهانى مسئول کمیته شمیران آمد و از خود دفاع کرد.

عصر آقاى دکتر ولایتى آمد و راجع به مسایل خارجى و موضع گیری هاى تند اخیر شوروى علیه ما، صحبت کردیم. سفراى آفریقا و آسیایى مان که سمینار دارند، آمدند و براى آنها راجع به رسالت اسلامى انقلاب در خلأ فکرى موجود دنیا صحبت کردم. سفیر شوروى آمد و پیام شوراى عالى [اتحاد جماهیر شوروى] را آورد. مطلب تازه اى نداشت؛ صرف ملاقات هدف شان بود و من از موضع شوروى در جنگ جارى با عراق انتقاد کردم و او از تبلیغات منفى ما علیه شوروى گفت و خواهان تحسین روابط بود.

اول شب رؤساى دفاتر وزرا و مسئولان سطح بالاى کشور آمدند. برایشان صحبت کردم. تا ساعت هشت و نیم صبح در مجلس کارها را انجام دادم و به خانه آمدم. در جلسه شوراى مرکزى جامعه روحانیت مبارز [تهران] به خاطر خستگى از کار زیاد شرکت نکردم.