خاطرات اکبر هاشمی - ۹ اسفند ۱۳۶۲

آقایان حسین خرازى و ابراهیم همت فرماندهان لشکرهاى امام حسین (ع) و محمد رسول الله (ص) را خواستیم و براى باز کردن راه زمینى جزیره مذاکره کردیم. مأموریت به دو لشکر داده شد. [آقاى هوشنگ صدیق] فرمانده نیروى هوایى را هم احضار کردیم و راجع به تأمین فضاى هور و جزیره با پیش کشیدن هواپیماهاى اف ـ 14 اقدام شد.

براى بررسى وضع جزیره، جهت فرود هواپیماى سى ـ 130 اقدام شد. معلوم گردید که باند مناسب وجود ندارد. دستور انتقال ضد هوایى اورلیکن را به جزیره دادیم. [آقاى هادى نژادحسینیان] وزیر راه و ترابرى هم براى کمک به ایجاد راه و پل تا جزیره مجنون حضور یافته بود. اگر پل سیزده کیلومترى وصل شود، ابتکار کم نظیر و فوق العاده اى تحقق یافته است. هواپیماهاى اف ـ 14 که براى حفاظت فضاى جبهه از بالاى سر ما عبور مى کنند، صداهاى زیادى دارند و گاهى عابران جاده ها را که اطلاع ندارند، مى ترساند، اما از هجوم دشمن به جزیره مانع مى شوند.

عصر با گروهى از فرماندهان، در مورد طرح عملیات در منطقه سد دربندیخان مذاکره کردیم. قرار شد طرح شان را در دو بخش جداگانه بیاورند. دشمن اعلان کرده که جزیره خارک را مى زند و مدعى شده کار را شروع کرده و سه کشتى نفتکش را غرق کرده است. دروغ مى گوید؛ حمله کرده، اما ناموفق بوده است.

کمى اطراف قرارگاه قدم زدیم و پاسداران عکس برداشتند. قرار بود شب عمل کنند، اما به فردا شب موکول شد. از آقاى صیاد [شیرازى] خواستم که در عملیات، یک محور را هم قرارگاه کربلا به عهده بگیرد؛ پذیرفت. نیروهاى موجود در القرنه هم امکان ماندن ندارند. دستور عقب نشینى صادر شد؛ مشکل عقب نشینى دارند. چون باید به وسیله قایق بیایند و در عین حال، خطر حمله دشمن وجود دارد.

عراق، بمب شیمیایى زیادى به کار برده و تاکنون بیش از 1000 نفر آسیب دیده، به بهدارى مراجعه کرده اند. استفاده از سلاح هاى شیمیایى، کار ماندن در جزیره را براى رزمندگان بسیار مشکل مى کند و منطقه براى عراق آن قدر حیاتى است که از ارتکاب هیچ جنایتى ابا نخواهد داشت. شب به قرارگاه خاتم الانبیا آمدیم. تلویزیون بصره، فیلمى از شهدا و مجروحان و اسراى ما را در عزیر نشان داد؛ متأثر شدیم. شب با [آقاى هوشنگ صدیق] فرمانده نیروى هوایى درباره زدن مراکز عراق جلسه بود. تصمیماتى اتخاذ شد. امروز خداوند به دخترم فائزه، دخترى عطا کرد؛ خدا سعادتش دهد.