خاطرات اکبر هاشمی - ۶ اسفند ۱۳۶۴

صبح زود آقاى [محسن] رفیق دوست، تلفنى اطلاع داد که دیشب در شرق سلیمانیه [عراق] عملیات [والفجر نه] انجام شده و پیشرفت خوبى داشته ایم و در فاو باران مى بارد و تحرک مهمى نخواهد بود.

به مجلس رفتم. قبل از جلسه خبر را به نماینده ها دادم؛ خوشحال شدند. قبل از دستور درباره عملیات [والفجر نه] صحبت کردم و آن را به عنوان انتقام سقوط هواپیماى خودمان و شهادت جمعى از شخصیت هاى مجلس و دستگاه قضایى و... و به عنوان عکس العمل ما در خصوص قطعنامه ضعیف شوراى امنیت معرفى کردم. در تنفس در مراسم بدرقه سه لشکر فجر استان تهران که از مقابل مجلس به جبهه مى رفتند، شرکت کردیم و نخست وزیر براى آنها صحبت کرد.

ظهر در دفتر با جبهه تماس گرفتم. معلوم شد تمام اهداف عملیات شمال غرب تأمین شده و دشمن مقاومتى نشان نداده. بنا شد اسم عملیات را والفجر و به هدف انتقام از شرارت بعث عراق معرفى کنیم. از نیروى زمینى خواستم که یک تیپ براى ادامه عملیات به منطقه غرب بفرستد. آقاى [حسن] روحانى خبر داد که قرار است فردا احتمالاً قرارگاه ابوالفضل در جنوب عمل کنند. به آقاى [کمال] خرازى گفتم بیانیه آن را براى فردا آماده داشته باشد.

آقاى محتشمى [وزیر کشور] تلفنى اطلاع داد که با آقاى منتظرى درباره ساخت متروى تهران مذاکره شده و ایشان قانع شده اند و موافقت کرده اند. اطلاع داد که جلال طالبانى هیأتى فرستاده و خواسته که با ما علیه صدام همکارى کند، گفتم بپذیرند. آقاى محسن رضایى تلفنى از جاده اى که روى بهمنشیر زده اند و مشکل پل را حل کرده اند، خیلى راضى بود. آقاى جاسبى آمد و گزارش کار دانشگاه آزاد اسلامى را داد.