خاطرات اکبر هاشمی - ۲۵ بهمن ۱۳۶۵

ساعت شش صبح با صداى ضدهوایى هاى تهران بیدار شدم. معلوم شد هواپیماى دشمن نتوانسته بمب به تهران بیندازد و فرار کرده است.

به مجلس آمدم. گزارش ها را خواندم. سفر آقاى دکتر ولایتى به شوروى، مورد توجه شرق و غرب است. آقاى لطیف صفرى آمد. گزارش وضع اسلام آباد [غرب] را داد. در بمباران تقریباً کل شهر خالى، ویران و غیرمسکونى شده است. مردم به روستاهاى اطراف شهر پناه برده اند و امکانات و خدمات به آنها مى رسد. روحیه مردم، خوب و قابل تحمل است. به نظر خیلى عجیب مى رسد.

آقاى سیدزاده آمد و گزارش وضع باختران را داد. تقریباً شهر خالى است و مردم ناراحتند؛ چون مثل اسلام آباد، بافت مردم عشایرى نیست. آنها به آسانى جذب روستاها نشده اند و مشکلات زیاد است.

آقاى رفیق دوست آمد و گفت سفرش به کره [شمالى] باز هم به تأخیر افتاده است. به وزیر راه و ترابرى و دکتر روحانى و وزارت خارجه گفتم، سریعاً هواپیما براى آوردن موشک ها اعزام شود و منتظر سفر رفیق دوست نمانند. آقاى سنجقى آمد و گفت عملیات محدود را وسیع تر گرفته اند و زمان معین نکرده اند. به نظرم رسید که زودتر به جنوب برویم؛ گویا مشکلى دارند.

آقاى روحانى گفت، دولت دستور داده مدارس تهران تعطیل شود. به نخست وزیر گفتم این کار مصلحت نیست. دشمن را تشویق به ادامه بمباران مى کند و به سایر اجتماعات هم سرایت مى نماید. قرار شد براى مشورت بیشتر دست نگه دارند.

عصر دکتر جاسبى آمد. درباره مسایل دانشگاه آزاد اسلامى در ارتباط با وزارتخانه علوم و آموزش عالى صحبت شد. مسئولان ژاندارمرى آمدند و براى گرفتن اعتبار استمداد کردند. فوق العاده عملیات آنها عقب افتاده است. [آقاى محمد سعیدى کیا] وزیر راه و ترابرى آمد. درباره شرکت آسمان و اعزام هواپیماى ارتشى به اسم هما، بحث و بر ارسال سریع یک هواپیما به کره شمالى، تأکید شد. امروز هم چندین شهر بمباران شد.