خاطرات اکبر هاشمی - ۲۴ بهمن ۱۳۶۹

بعداز صبحانه، دسته جمعى کمى در ساحل قدم زدیم. گزارش ها را خواندم. با هلی کوپتر به جزیره فارور رفتیم. از کیش، گروهى براى شروع عمران آن جزیره رفته اند. طرح انتقال و اسکان معتادان[مصوب ستاد مبارزه با مواد مخدر] که قرار بود در جزیره هندورابى باشند، به این جزیره منتقل شده است. می خواهند چند سیل بند، به منظور جمع آورى آب باران، جهت استفاده در جزیره و انتقال به کیش ایجاد کنند.

جزیره فارور، ارتفاعات قابل توجهى دارد و گویا بارش باران در آن، بیش از جزیره کیش است. یک پاسگاه ژاندارمرى بدون امکانات و تجهیزات لازم، در آن است که هشت نفر پرسنل دارد. گفتم کیش به آنها کمک کند. راه سازى، اسکله سازى و تجهیز کارگاه را شروع کرده اند.

سپس از فضا جزیره کوچک مجاور آن، بنى فارور را هم دیدیم. تصمیم گرفتیم، هر دو جزیره را با کمک سازمان عمران کیش آباد کنیم. به جزیره کیش برگشتیم. نخلستان جدیدالاحداث را دیدیم؛ رشد بدى ندارد. نماز و ناهار و استراحت انجام شد.

عصر رفتیم و پروژه هاى در حال ساخت «مرجان کیش» و «پردیس» را دیدیم؛ پیشرفت خوبى دارند. از محل ساخت اسکله دریاپاى هم دیدن کردیم. با فرمانده پاسگاه ژندارمرى کیش حرف زدیم. به آکواریوم رفتیم؛ اصلاحاتى در آن شده است. در اجتماع مدیران [سازمان عمران]کیش شرکت کردم. آقاى [محسن]مهرعلیزاده، مسئول جزیره گزارش داد و بعد از معارفه، صحبت کوتاهى کردم. همراهان در بیرون شام خوردند و من در پاویون.

در اخبار، اصابت دو موشک به یک پناهگاه غیر نظامى در بغداد و کشته شدن تعداد زیادى از مردم مورد توجه قرار گرفته است. مقدارى در ساحل دریا پیاده روی کردم. دکتر ولایتى[وزیر امورخارجه]، تلفنى گفت با [آقای سعودالفیصل]، وزیر امورخارجه عربستان سعودی مذاکره کرده است. روى 100هزار حاجى و [راهپیمایی]برائت[از مشرکین]، توافق شده است اما دیه نمى دهند و کمک به بازسازى مى کنند؛ حاضرند به اسم دادن خسارت جنگ باشد؛ گفتم بپذیرد. اجازه گرفت که به شوروى برود.