خاطرات اکبر هاشمی - ۲۲ بهمن ۱۳۶۵

راهپیمایى [22 بهمن] با شرکت انبوه مردم حتى در شهرهاى مکرر بمباران شده، بیش از حد انتظار انجام شد. ارزش سیاسى بالایى دارد. ضمن راهپیمایى، هواپیماهاى عراق به چند شهر منجمله تهران و قم حمله کردند، ولى مردم رشادت به خرج داده و با دست هاى افراشته و شعار جنگ جنگ تا پیروزى و استقبال از شهادت با آن مواجه شده بودند؛ خیلى مهم است.

آقاى رفیق دوست آمد. علت تأخیر سفر به کره شمالى را که براى گرفتن موشک بیشتر بایستى انجام شود، گفت خیال مى کند به علت اختلاف دو جریان نظامى و بازرگانى در کره است، ولى احتمال فشار روس ها هم هست. گفت پانصد موشک تاو - که آخرین محموله آمریکایى هاست - از نوع قدیمى و عمدتاً معیوب است؛ بر خلاف قرار که بایستى از آخرین محصول کارخانه باشد. این سند شیطنت و پستى آمریکایى هاست.

عصر براى سخنرانى درمراسم ختم برنامه هاى مهمانان دهه فجر به هتل لاله رفتم. فاطی

هم با من آمد و شب با عفت و خانم مطهرى در مراسم بودند.

شب با دیگر سران قوا مهمان احمدآقا بودیم. امام هم شرکت نمودند. درباره سفر دکتر ولایتى به شوروى مذاکره شد. قرار شد با قبول شرط حضور وزیر خارجه شوروى در استقبال و دادن ملاقات با گورباچف و نخست وزیرشان بروند. گویا مایل نیستند این شرط ها را بپذیرند. نظر امام این بود که اگر از موضع ضعف با روس ها برخورد کنیم، سفر هم کم نتیجه و احتمالاً مضر خواهد شد.

درباره جنگ شهرها مذاکره کردیم. همه قبول داشتیم که فشارها سخت است و ممکن است به صورت غیرقابل تحمل درآید، ولى چاره اى جز مقاومت و ادامه جنگ به نظر نرسید. فقط با توسعه امکانات موشکى براى مقابله به مثل و فشار در جبهه ها قابل تحمل است. قرار شد بحث ادامه یابد.

قرار شد آقاى [آیت الله] خامنه اى براى دیدن آیات به قم بروند که در عین بمباران در قم مانده اند. قبول شد که آمدن مهندس غربى به ایران براى تعمیر موشک هاى فونیکس را بپذیریم. از طرف یکى از همین آمریکایى ها به مهدى نژاد، بدون هدف سیاسى و فقط به عنوان کسب و تجارت خودش پیشنهاد شده است.

امروز شرارت بمباران دشمن زیاد بوده است. شاید علت آن عملیات فتح چهار بوده که امشب در شمال عراق انجام داده ایم. دیروقت به خانه آمدم. نیمه شب و صبح زود، عراق به تهران حمله کرد، ولى بمب ها در بیرون تهران افتاد.