خاطرات اکبر هاشمی - ۱۶ آذر ۱۳۷۰

ساعت هشت به دفترم رسیدم. ساعت نُه صبح براى تقدیم بودجه به مجلس رفتم. سخنرانى از روى نوشته حدود نود دقیقه طول کشید. ارقام و شاخص هایى که نشان اصلاح وضع اقتصادى کشور است، در سخنرانى آمده بود.

نمایندگان مراجعات زیادى داشتند. به دفترم برگشتم. مصاحبه اى براى سالگرد شوراى انقلاب فرهنگى داشتم. آقاى [مرتضی]الویرى آمد. سخت از مطرح شدن و احضارش به دادگاه ویژه [روحانیت] و ذکر اتهام هایش در جراید، که مربوط به حمایت از آقای منتظری است، ناراحت بود. در خبر ملاقاتش، براى جبران این ضربه، به خدماتش اشاره کردم و وعده دادم که از آیت الله خامنه اى بخواهم که ایشان هم کمک کنند؛ عصر تذکر دادم و ایشان پذیرفتند.

آقاى [محمود] واعظى تلفن کرد و براى کمک به آزادی گروگان هاى آلمان و مذاکره با فرانسه، نظر خواست؛ عازم اروپا است. آقاى [سیدحسین] موسویان، سفیرمان از آلمان آمد. نگرانى هاى دولت آلمان از جهت آزاد نشدن دو گروگان شان در لبنان را گفت؛ از ما استمداد نموده اند. قرار شد با وعده اى در مورد دو برادر حمادى که در آلمان زندانی هستند، براى آزادی شان اقدام شود. لبنانی ها که قدرت سیاسی برای دفاع از خود ندارند، گاهی متوسل به اقداماتی از قبیل گروگان گیری می شوند و در این میان ما دچار مشکل می شویم.

عصر براى خداحافظى سفر به سنگال و مشورت دربارة مطالب کنفرانس به منزل رهبرى رفتم. از مواضع آیت الله [سید عبدالکریم] موسوى اردبیلى، [در خطبه های نمازجمعه تهران] گله داشتند؛ فکر می کنند که براى ارضاى تندروها است. به دفترم برگشتم. کارها را انجام دادم و سرشب به خانه آمدم.

محسن آمد. براى هزینه هاى دفتر نشر[معارف انقلاب] کمک گرفت و از کامپیوترى کردن آثار من شرحى داد؛ گفتم برای تأمین هزینه ها مِلکی را بفروشد.