خاطرات اکبر هاشمی - ۳۰ آذر ۱۳۶۵

در نطق پیش از دستور توصیه کردم که اهل نظر، نظرات خود را در مورد آینده عراق به کنفرانس معارضان بدهند. بیشتر هدفم از صحبت این بود که حضورم در تهران مشخص شود که سفر به جبهه را بپوشاند. تا ساعت ده ونیم در مجلس ماندم.

در تنفس براى خواهران دانشجویان تربیت معلم بروجرد صحبت کردم. مقدارى پول که از خرج سفرشان صرفه جویى کرده بودند، براى سیل زدگان دادند. آقاى [سعید] رجایى خراسانى [نماینده دایم ایران در سازمان ملل] آمد. از اینکه در جریان تماس هاى آمریکایى ها نبوده و بى اطلاع از سیاست ماست، در برخورد با رسانه هاى جمعى غرب ضعیف است. ایشان را روشن کردم.

ظهر آقایان [عباس] متین و [غلامعباس] زائرى براى استمداد در مشکلات بندرعباس ازجمله امام جمعه و عدم گماردن بومى ها در مسئولیت ها آمدند.

آقاى لطیف صفرى [نماینده اسلام آباد غرب] آمد. از تبلیغات خط مقابل خودش در منطقه گله داشت. آقاى [سیدجلیل] سیدزاده [نماینده کرمانشاه] اطلاع داد که عراق، باختران را امروز ظهر به شدت بمباران کرده و خسارات زیاد است. مقرر شد که بصره را به تلافى باختران و درود، 24 ساعت گلوله باران کنند.

آیت الله منتظرى از قم تلفنى درباره نتیجه شفاعت من خدمت امام پرسیدند و گفتند اطلاعات، احضار سید هادى را دنبال مى کند. گفتند بنا دارند امروز براى زیارت امام به تهران بیایند. گفتم صبر کنند که من امروز به قم بروم و ایشان را در جریان امور بگذارم. خواستم به احمدآقا بگویم، تماس تلفنى ممکن نشد. پیش از این به ایشان گفته بودم که به امام بگویند سختگیرى نشود، ولى جوابى نداده است. بالاخره بعد از ظهر احمدآقا اطلاع داد که امام فرموده اند دخالت نمى کنند و به من گفته اند که به آیت الله منتظرى بگویم، براى شفاعت به تهران نیایند. گفتم صلاح نیست که این پیغام را ببرم. من خودم به قم مى روم و نظر امام را مى گویم، شاید خود آقاى منتظرى از قصد سفر منصرف شوند و نیازى به گفتن پیش نیاید.

عصر عازم خوزستان براى عملیات آینده بودیم. همراهان ساعت چهارونیم با قطار حرکت کردند و من پس از ملاقات با سفرا و کارداران مان در امارات متحده عربى و بحث درباره سطح روابط و در برخورد با سیاست موذیانه آنها در ارتباط با جنگ و عراق، با اتومبیل به سوى قم حرکت کردم.

ساعت شش ونیم به بیت آقاى منتظرى رسیدم. منتظرم بودند. نظر انعطاف ناپذیر وزارت اطلاعات درباره مقصر بودن آقاى سید هادى، در جریان سید مهدى را گفتم. باز هم از من خواستند که شفاعت کنم. تلفنى به رییس جمهور گفتم که شفاعت کنند. ساعت هشت با قطار از قم حرکت کردم. شام خوردیم و زود خوابیدم.