خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ آذر ۱۳۶۴

در منزل ماندم. عصر آخرین جلسه شوراى سرپرستى صداوسیما را تشکیل دادیم. این دوره تمام شد و دوره جدید شروع مى شود که من و آقاى عزیزى نیستیم. کارها و گزارش ها را از مجلس آوردند، خواندم و انجام دادم. جمعى از خانواده هاى شهداى سیستان و بلوچستان آمدند. ضمن سخنرانى گفتم از نعمت هاى خداوند به ما این است که مردم شریف و بزرگوارى مثل شما محبت مى کنید و زیارت خانواده هاى محترمى مثل خانواده شهدا را نصیب ما مى نمایید. از اهداف جنگ تحمیلى این بود که بین شیعه و سنى و یا فارس و عرب ایجاد اختلاف کنند و نگذارند مسلمانان متحد گردند، ولى خداوند این نقشه پلید آنان را نقش برآب کرد و برعکس، وسیله اتحاد مسلمانان و راهى براى وحدت جهانى اسلام باز شد. ما امروز مى بینیم که برادران و خواهران شیعه و سنى ما که بهترین سرمایه زندگى خود و جوانان شان را در راه اسلام قربانى کردند و به پیشگاه خداى بزرگ تقدیم نمودند، در یک صف و با یک روحیه، همراه و پشتیبان انقلاب اسلامى مى باشند. خانواده هاى شهدا در انقلاب ما باید به عنوان کانون نور و کانون الهام و نمونه هاى صبر و استقامت و ایثار و فداکارى شناخته شوند و حضور خانواده هاى صبور شهدا، در محیط انقلاب، مى تواند براى نسل هاى آینده راهگشا و راهنما باشد.