خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ آذر ۱۳۶۳

ساعت هشت ونیم صبح، به مجلس رفتم. یکى از سران ساواک زمان شاه آمد. چند سال در زندان بوده و عفو خورده است؛ پیشنهاد همکارى با جمهورى اسلامى مى کرد. سئوالاتى از او کردم. مدعى است در یک پارکینگ، اغذیه فروشى دارد و امرار معاش مى کند. قرار شد، بعداً به او اطلاع بدهم. شب، در جلسه سران قوا در این مورد مشورت کردم؛ موافق بودند که از او استفاده شود. یک خبرنگار مصرى آمد و مصاحبه طولانى و جامعى با او انجام دادم.

در جلسه نمایندگان تهران با مسئولان مترو، شرکت کردم. براى شروع کار متروى شهر تهران تصمیم نهایى را گرفتیم. قرار شد براى رفع مشکلات و تأمین بودجه اقدام شود. ظهر با آقاى [اسدالله] بیات، عقد زوج پاسدارى را بستیم و هدیه اى به آنها دادم.

عصر، جلسه هیأت رییسه مجلس داشتیم. و شب، بعد از نماز، آقاى [غلامرضا] آقازاده وزیر مشاور در امور اجرایى آمد. در مورد کیفیت تأمین مخارج ضرورى فاقد اعتبار آخر سال، مشورت کرد. پیشنهاد برداشت از سپرده حجاج و پیش فروش طلا و سکه و پیش برداشت از نفت ماه آخر سال را داشت. کمک امام و ما و کمیسیون برنامه و بودجه لازم است.

در جلسه سران قوا در دفتر نخست وزیر، درباره کیفیت مبارزه با فساد اخلاقى - که رو به توسعه است - بحث شد. قرار شد [آقاى ناطق نورى]، وزیر کشور، طرحى بیاورد. نامه وزیر نفت از اوپک، مطرح شد که وزیر نفت مصر، پیامى از [آقاى حسنى مبارک] رییس جمهور مصر به رییس جمهور داده که مایل است با ایران، روابط صمیمى بشود و مدعى است که دیگر به عراق کمک نمى کند و خانواده شاه معدوم را به مصر راه نمى دهد.

قرار شد جواب بدهند که مانع اصلى ایجاد روابط صمیمى، جریان کمپ دیوید است، ولى براى رفع مانع و برقرارى روابط، پیگیرى شود. درباره موضوعات دیگرى هم، بحث و تصمیم گیرى شد. دیروقت براى خواب به مجلس رفتم.