خاطرات اکبر هاشمی - ۱۹ آذر ۱۳۶۹

ساعت هشت و نیم صبح به دفترم رسیدم. اطلاع دادند که مجلس، به خاطر ناراحتى از نظریة شوراى نگهبان در مورد مخالفت با بودجه ارزى و خلاف شرع و قانون اساسى دانستن کاهش اعتبار صداوسیما، جلسه خصوصى گذاشته است. معلوم شد تصمیم گرفته اند بودجه بدون بخش ارزى را بررسى نکنند و گفته اند، چون شوراى نگهبان در مهلت قانونى نظر نداده، مصوبه متمم بودجه را به دولت ابلاغ کرده اند. گفتم به آنها بگویند، دولت هم بودجه با ارز و هم بدون ارز داده است؛ مسأله بین مجلس و شوراى نگهبان است.

[آقای غلامرضا آقازاده]، وزیر نفت آمد. از روند رونق اقتصادى و به بار نشستن سیاست هاى اقتصادى اظهار شادمانى کرد و پیشنهاد نمود، براى انتخابات مجلس آینده برنامه ریزى شود. عازم اجلاس اوپک است. قرار شد آقایان [علی]شمس اردکانى و [حسین]کاظم پور[اردبیلی] را براى دبیرکلى اوپک معرفى نماید. لیستى از صنایع نفتى قابل واگذارى به بخش خصوصى را آورد.

همراه اعضاى شورای عالى انقلاب فرهنگى، به مناسبت سالگرد شورا، به ملاقات رهبرى رفتیم. من و رهبرى صحبت کردیم. رهبرى ، براى شرکت در مانور نداجا[= نیروی دریایی ارتش] با من مشورت کردند؛ نظر موافق دادم.

به دفترم برگشتم. آقاى [مرتضی]الویرى، [رییس کمیسیون برنامه و بودجه]آمد. از اختلاف جدید بین مجلس و شوراى نگهبان اظهار نگرانى کرد و براى حل آن استمداد کرد؛ گفتم خیلى حساسیت ابراز نکنند، تا براى حل آن اقدام شود.

ساعت سه و نیم، براى استقبال از رییس جمهور سودان، به فرودگاه مهرآباد رفتیم. آقاى «عمرحسن البشیر»، همراه چند وزیر و هیأت بزرگى به ایران آمدند. مراسم رسمى استقبال انجام شد و پس از مصاحبه کوتاه به سوى اقامتگاه سعدآباد حرکت کردیم. در

راه مقدارى دربارة شورش جنوب سودان توضیح داد؛ به نظر رسید مشکل بزرگى دارند. گفت شورشیان حدود پنجاه هزار نیروى مسلح، با پشتوانه هاى مالى و تسلیحاتى از سوى غربى ها و ارتجاع عرب دارند. آنها چند شهر و منطقة وسیعى را تصرف کرده اند و در اتیوپى پایگاه دارند. مختصرى در اقامتگاه ماندم و به دفترم آمدم. کارها را انجام دادم. شوراى اقتصاد به خاطر غیبت من، بدون تصمیم گیرى جلسه را ختم کرده بود.

ساعت هفت بعد از ظهر، براى ضیافت شام به کاخ وزارت امورخارجه رفتیم. سودانى ها هم آمدند. دربارة مسایل اخیر چاد پرسیدم. گفتند با حمایت لیبى و سودان، شورشی ها پُررو شده اند. انتقال اسراى لیبى هم به این خاطر است که این اسرا، قبلاً به حسن هابره پیوسته و جزو معارضین لیبى بوده اند و لابد خودشان همراه فرانسوی ها و آمریکایی ها رفته اند.

سرمیز شام سخنرانى کردم . سئوالات زیادى از وضع اقتصادى و نظامى و فرهنگى سودان کردم که معلوم شد از هر جهت، وضع بدى دارند و توقعات زیادى از ما دارند. ساعت نُه شب به دفترم رفتم.