خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ مرداد ۱۳۶۳

صبح زود به مجلس رفتم. گزارش ها را خواندم. هواپیماربایان خواسته خود را اعلام کرده اند : «آزادى زندانیان مربوط به حمله به خانه بختیار در فرانسه» و مهلت کمى داده اند. [آقاى هانس دیتریش] گنشر وزیر خارجه آلمان، از من خواسته است که براى نجات گروگان ها و تمدید مهلت تلاش کنیم.

در جلسه علنى مجلس، چند لایحه و طرح داشتیم. قرار بود تقاضاى رأى اعتماد به دولت مطرح شود. اشکال قانونى پیش آمد. رفع اشکال با یک طرح سه فوریتى انجام شد : «اجازه اجراى قانونى قبل از گذشت 15 روز».

ظهر، آقاى صیاد [شیرازى] آمد. از ایشان در مورد اقدام به عملیات در صورت ارجاع فرماندهى عملیات به او و حدود امکانات براى پیروزى، توضیحاتى خواستم.

عصر، مدیران و رؤساى آموزش و پرورش که در تهران سمینار دارند، آمدند. براى آنها سخنرانى کردم؛ روى تربیت تکنسین در دوره هاى کوتاه مدت تکیه کردم. آقاى [محمد] عبایى [خراسانى] و آقاى [محمد] جعفرى آمدند. از اظهارات آقاى [احمد]آذرى قمى در مجلس، علیه دفتر تبلیغات [اسلامى قم] گله داشتند و خواهان اجازه دفاع بودند.

معاونان پارلمانى وزرا آمدند. نیازهایشان را گفتند و من هم صحبت کردم. آقاى دعایى از حزب [جمهورى اسلامى] یزد آمد و از مخالفت هاى آقاى [محمد على] صدوقى با حزب و اینکه آقاى [شیخ فضل الله] محلاتى مانع دبیرى آقاى ناصرى مى شود، گله داشت.

آقایان [محسن] رفیق دوست و ابوخالد - فرستاده عرفات - آمدند. [آقاى ابوخالد] اطلاعاتى از داخل کمیته صلح اسلامى در جده و مواضع هر یک از آنها و تصمیمات کمیته داد. از سیاستمدارى [یاسر] عرفات [رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین - ساف -] گفت. از من خواست که نامه اى به عرفات بنویسم و او را به اتخاذ مواضع صحیح تشویق کنم و راه را براى آمدن عرفات به ایران، درست کنم. عصر خبر رسید، هواپیمارباها، هواپیما را منفجر کرده اند. ناراحت شدم. از ظهر کمى تب داشتم؛ با مسکن به کارها ادامه دادم. شب، با خستگى و تب به خانه آمدم.