خاطرات اکبر هاشمی - ۵ اردیبهشت ۱۳۶۰

اول وقت به مجلس رفتم. فرماندار و فرمانده سپاه پاسداران اروميه آمدند و از وضع آنجا و درگيرى استاندار با آقايان حسنى و ذكيانى گفتند و چون در اين مورد، در شوراى تأمين بحث ‌است، پيشنهاداتى داشتند.

جلسه آیين‌نامه داشتيم. حق استعفاى نمايندگان را مشروط به تصويب مجلس كرديم.آقايان [مهندس مهدى] بازرگان، دكتر [كاظم] سامى و [على] گلزاده غفورى ناراحت شدند، زيرا اين قانون جلوى كارشكني ‏هاى اقليت را تا حدودى مى‌گيرد .

بعدازظهر كاردار سفارت انگلستان به ديدنم آمد. خواهان توسعه روابط بود، مترجم خوبى ‌نداشتيم و خيلى حرف زده نشد.
آقاى سيدعيسى طباطبایى از لبنان آمد و از اختلافات خود با آقاى سيد صادق موسوى ‌شيرازى و عدم امكان همكارى صحبت داشت و از مشكلات زندگي‏شان در لبنان.

سپس آقاى حسام الدين امامى مفسر مطبوعات آمد و از كم‏ كارى و بى‏ خطى كيهان و اطلاعات و ضعف تبليغات شكايت كرد و پيشنهادهاى مفيدى داشت.

با مهندس بازرگان قرار داشتيم، ولى به خاطر مراجعات زياد انجام نشد. ايشان آمدند ولى ‌فرصت كافى نبود. شب در منزل آقاى ناطق نورى مهمان بوديم. رفقاى معمم، آقايان بهشتى، باهنر، خامنه‌اى، [عبدالمجيد] معاديخواه، صفایى، حميدزاده، حقانى و... بودند و درباره‌ روحانيت مبارز و شاخه روحانيت حزب و مناظره پيشنهادى آقاى بنى‌صدر، مشورت‏ هايى شد و تصميماتى اتخاذ شد.