خاطرات اکبر هاشمی - ۱ اردیبهشت ۱۳۷۴

به کارخانه هواپیماسازى تفلیس رفتیم. فائزه هم آمد. رییس کارخانه توضیحات داد. در سال 1941 میلادی، در زمان جنگ دوم جهانى، از ترس اشغال توسط آلمان ها، این کارخانه را از روسیه به گرجستان منتقل کرده اند. تاکنون چند نسل هواپیماى جنگى از نوع یاک و میگ و سوخو، در حدود پنج هزار فروند ساخته است. دوازده هزار نفر پرسنل و صدو بیست هزار متر مربع زیربنا و دویست و پنجاه هکتار زمین و یک باند فرودگاه دارد. اکنون مشغول ساخت سوخو 25 و میگ 29 هستند. از خط تولید بازدید کردیم.

همه جا رییسجمهور و نخستوزیر، همراه من بودند. بخشى از کارخانه را هم به ساخت مصنوعات غیرنظامى اختصاص داده و شروع به ساخت هواپیماى مسافربرى کرده اند. در پایان بازدید، دو هواپیما مانور عملیاتى دادند که خیلىجالب بود. هواپیماها مى توانند از زمین بدون باند براى پرواز استفاده کنند. پانصد متر بیشتر نیاز به زمین پرواز ندارند. روى ناو هم مى توانند بنشینند. مى توانند سرعت را سریعاً به دویست کیلومتر در ساعت برسانند. پس از عملیات، به سرعت مى توانند اوج بگیرند و کنترل و سلامت پرواز، خیلى سریع و ساده است و قیمت هم ارزان؛ آماده اند تکنولوژى را به ما بدهند. به دو خلبان، دو سکه جایزه دادم.

دور دوم مذاکرات را انجام دادیم. رؤساى کمیته ها گزارش دادند. توافق هاى خوبى داشتیم. نظرش این است، با همکارى روسیه و آمریکا، سلاح هاى هسته اى اوکراین و قزاقستان را خواهند گرفت. با هم مصاحبه مطبوعاتی مشترک داشتیم. چند سؤال را جواب دادیم.

ناهار را آقاى شواردنادزه در محل اقامت من خورد؛ با غذاى ایرانى. همسرش هم میهمان عفت بود. عصر با هم به فرودگاه رفتیم. با بدرقه رسمى، سان و رژه به سوى تهران پرواز کردیم. در فرودگاه مهرآباد، مصاحبه اى انجام شد . به خانه آمدیم. شب بچه ها جمع شدند.