دیدهام که پس از بازگشت محسن نامجو، ویدئوهای قدیمی از مواضع صریح او علیه جمهوری اسلامی و حتی علیه شرع انور
عبداله عبدی - عبدی مدیا
دیدهام که پس از بازگشت محسن نامجو، ویدئوهای قدیمی از مواضع صریح او علیه جمهوری اسلامی و حتی علیه شرع انور، بهطور گسترده از سوی برخی صفحات منتسب به مخالفان جمهوری اسلامی بازنشر میشود.
این اتفاق درباره برخی دیگر از مخالفانی که قصد بازگشت به ایران دارند یا مواضع دیگری را دنبال میکنند نیز در حال تکرار است.
اما پرسش اینجاست: این بازنشرها، فارغ از نیت منتشرکنندگان، در نهایت چه کارکردی پیدا میکند و به سود کدام روایت تمام میشود؟
وقتی برای اثبات «تناقض» یا «خیانت» یک فرد، مدام یادآوری میکنید که او روزگاری تا چه اندازه علیه جمهوری اسلامی، اسلام یا مقدسات شیعیان سخن گفته و امروز به ایران بازگشته است، ناخواسته یا خواسته مهمترین بخش روایت مطلوب دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی را تکمیل میکنید:
اینکه حتی سرسختترین مخالفان، حتی کسی که از همه خطوط قرمز عبور کرده، در نهایت «بازگشته» و جمهوری اسلامی نیز او را پذیرفته است.
چه هدیهای بزرگتر از این برای ساختن روایت «توبه»، «بازگشت» و «آغوش باز اسلام»؟
اینجاست که مفهوم گونه ای از «حُرسازی» اهمیت پیدا میکند.
اساس روایت حُر بن یزید ریاحی نیز دقیقاً بر همین تضاد بنا شده است: حُر، فرمانده گروهی بود که راه را بر حسین بن علی بست و در متوقفشدن کاروان او در کربلا نقش داشت؛ اما صبح عاشورا، هنگامی که دریافت جنگ و کشتهشدن امام قطعی است، از سپاه عمر بن سعد جدا شد، به حسین پیوست و سرانجام در کنار او شهید شد.
اما قدرت نمادین حُر در فرهنگ شیعی فقط در همین واقعه تاریخی باقی نماند. طی قرنها، در منابر، روضهها، تعزیهها، نوحهها و اشعار مذهبی، از او یکی از قدرتمندترین نمادهای «توبه» و «بازگشت» ساخته شد: انسانی که هرچه گذشتهاش سنگینتر تصویر شود، عظمت لحظه بازگشت او نیز بیشتر میشود.
در چنین دستگاه رواییای، هرچه گذشته فرد تندتر، مواضعش رادیکالتر و فاصلهاش از جمهوری اسلامی و روایت مذهبی رسمی بیشتر نشان داده شود، «بازگشت» او نیز ارزش نمادین بیشتری پیدا میکند.
به بیان سادهتر: کسانی که امروز با انتشار آرشیو مخالفتهای این افراد میخواهند آنان را تخریب کنند، ممکن است خواسته یا ناخواسته در حال نوشتن پرده اول همان داستانی باشند که جمهوری اسلامی دوست دارد پرده آخرش را روایت کند.
در عین حال در یادداشتی در همان بحبوحه جنگ های دوم و سوم نوشتم ایرانیان مقیم خارج از کشور که همراهی با دشمن خارجی نکردند ممکن است در عصر زعامت رهبر سوم امکان آزادانه ورود دائم یا خروج مکرر به کشور را داشته باشند.
کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبتنام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیامهای توهینآمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام