محمدتقی اکبرنژاد،‌ عمامه از سر برداشت

حاظر نیستم بجای دفاع از مردم دربرابر کسانی که از دین دستاویزی برای چپاول ملت ساختند، زبان به تملق ستمکاران باز کنم.

میبینم پدران این جامعه شرمنده زن و بچه خود هستند.

میبینم مردم ما علیرغم وعده هایی که در ابتدای انقلاب داده شد بعد از ۵۰ سال در ضروریات زندگی شان که آب و برق باشه به مشکل خوردند.

میبینم وضعیت تورم کمرشکن شده و مردم به استیصال رسیدند.

نمیتوانم صدای مردم نباشم.

اگر بناباشد من نظاره گر باشم و دم بر نیارم این لباس به چه کار من می‌آید؟