مرحله جای‌گذاری پولشویی

 برای مبارزه با پولشویان، کسب‌وکارها و شرکت‌ها باید فرآیندهایی را که در هر مرحله اتفاق می‌افتد، درک کنند.

مرحله‌ جای‌گذاری پولشویی معمولاً اولین مرحله‌ای است که اتفاق می‌افتد. این مرحله مستلزم واریز پول غیرقانونی به یک مؤسسه‌ مالی است.

در جریان پولشویی، مجرمان با موانع زیادی روبرو هستند و باید بر آسیب‌پذیری‌ها غلبه کنند. آن‌ها باید بر رویه‌های بررسی صلاحیت غلبه کنند و پروتکل‌های مشتری شما را بشناسند که کار آسانی نیست.

نکات کلیدی

مرحله اول پولشویی به‌عنوان جای‌گذاری شناخته می‌شود.

پولشویان راه‌های زیادی برای واریز پول غیرقانونی به حساب‌های بانکی دارند.

تیم‌های شناسایی هویت مشتری (KYC) و بررسی دقیق مشتری (CDD) برای شناسایی ذی‌نفعان و صاحبان حساب تلاش می‌کنند اما این کار همیشه آسان نیست.

مرحله استقرار پولشویی چگونه عمل می‌کند؟

در مرحله جای‌گذاری پولشویی، پولشویان مبلغ زیادی پول دارند که در صورت واریز به بانک، به تحلیلگران هشدار می‌دهد و مشکوک تلقی می‌شود.پس از آن، رویه‌های غربال‌گری اجباری مانند بررسی دقیق مشتری و تأیید هویت ذی‌نفع انجام می‌شود.

در عوض، پولشویان این تراکنش را به سپرده‌های کوچک‌تر و قابل مدیریت‌تر تقسیم می‌کنند که از آستانه‌های علامت‌گذاری تجاوز نمی‌کنند. این به آنها اجازه می‌دهد تا تمام سپرده‌گذاری مورد نیاز خود را مخفیانه انجام دهند.

پس از غلبه بر این مشکل، مجرمان باید چندین حساب در چندین بانک ایجاد تا از داشتن سپرده‌های زیاد در یک مکان واحد جلوگیری کنند. این امر نیز احتمالاً باعث ایجاد جذابیت و مشکوک شدن آنها می‌شود. با افتتاح حساب‌های مختلف در مؤسسات بیشتر، نقشه آنها پیچیده‌تر و ردیابی دشوارتر می‌شود.

غربال‌گری متقاضیان

در پاسخ به این موضوع، تیم‌های احراز هویت ضد پولشویی از نهادهای نظارتی می‌خواهند که پروتکل‌های شناسایی هویت مشتری (KYC) و بررسی دقیق مشتری (CDD) را برای غربالگری مشتریان از قبل در اختیار داشته باشند. اگر این جستجو، اطلاعاتی در رابطه با هرگونه نام یا حساب مشکوک ارائه دهد، آنها به‌طور خودکار به مقامات گزارش می‌شوند. اگر حساب هیچ مالک مشخصی نداشته باشد یا تحت نظر نماینده شخص ثالث باشد، تیم شناسایی هویت مشتری به تحقیقات خود ادامه خواهد داد.

حتی اگر این جستجو منفی باشد و دارنده حساب به پولشویی مرتبط نباشد، تیم‌های بررسی صلاحیت یک قدم جلوتر می‌روند. از اینجا، تلاش می‌کنند تا تمام ارتباطات موجود در حساب را پیدا کنند تا روابط با حساب‌های موجود در فهرست نظارت را بررسی کنند.

تأیید هویت

حساب‌های مجرمانه اغلب با نام‌ها و هویت‌های جعلی هستند که می‌تواند پیدا کردن گرداننده‌ آنها را برای تنظیم‌کنندگان مبارزه با پولشویی دشوار کند. این مسئولیت تیم‌های شناسایی هویت و بررسی دقیق مشتری است که هویت‌ها را واقعی یا غیرواقعی تشخیص دهند. برای بررسی این موضوع، تیم‌ها به اسناد ارائه شده در زمان افتتاح حساب نگاه می‌کنند.

خلاصه

واضح است که رهگیری محل‌های پولشویی کار دشواری است. اگرچه بسیاری از تلاش‌های پولشویی توسط سیگنال‌های هشدار دهنده و الگوهای ردیابی شده شناسایی می‌شوند اما همه آنها این‌طور نیستند. حتی با وجود تمام مقررات وضع شده توسط تیم‌های شناسایی هویت مشتری، وجوه غیرقانونی هنوز راهی برای ورود به سیستم مالی پیدا می‌کنند. با هر محل شناسایی شده، سازمان‌های اجرایی دانش بیشتری کسب می‌کنند و یاد می‌گیرند که چگونه مشکلی را که پولشویی امروزه ایجاد می‌کند، از بین ببرند.

منبع: آکادمی جرایم اقتصادی (FCA9)