خاطرات اکبر هاشمی - ۲۵ فروردین ۱۳۸۲

بحث دربارة وضع مراجع نجف داغ است. ديروز گزارش‌ها مي‌گفت‌كه منزل‌هاي‌آيات [سیدعلی] سيستاني، محمدسعيد حكيم، اسحاق فياض‌افغاني، از سوي‌گروه مقتدی صدر در محاصره است و به آنها اخطار شده يا همكاري كنند و يا از عراق بروند. طرفداران آنها در ايران و كويت هم فعال شدند و حتي از نيروهاي آمريكايي خواستندكه مسئوليت حفظ جان آنها را به عهده بگيرند، ولي امروز اخبار مي‌گويدكه رفع محاصره شده است.
مهاجمان از پليس عراق خواسته‌اندكه با آنها براي امنيت همكاري‌كنند.گفته مي‌شود، اين همكاري در بصره و بغداد شروع شده است. جرج بوش، [رییس‌جمهور آمریکا] با صراحت سوريه را به داشتن سلاح شيميايي و حمايت از تروريست‌ها (فلسطيني‌ها و لبناني‌ها) و نيز پناه دادن به سران متواري عراق وكمك نظامي به بغداد متهم‌كرده و [دونالد] رامسفیلد، [وزیر دفاع] هم گفته است، افراد سوري به اسم داوطلبان عرب با مهاجمان مي‌جنگند. در مورد ايران هم با لحني‌آرام‌تر اتهامات را تكرار مي‌كنند.
برادر ديگر صدام [حسین]، به نام «وطبان [ابراهیم] تكريتي» [وزیر سابق کشور]، در نزديك مرزهاي سوريه دستگير شد. در نجف، تظاهرات10 هزار نفري در حمايت از علما و اسلام و مخالفت با حاكميت آمريكا بر عراق انجام شد. در بغداد هم تظاهرات ضدآمريكايي تكرار شد. در كوت، [واقع در استان واسط]، مردم جلوي نظامیان آمريكايي ايستادند و مانع ورود آنها به استانداري شدند؛ درحالي‌كه جمعي از نيروهاي طرفدار [احمد] چلبي، [دبیرکل کنگره ملی عراق]، همراه نظاميان آمريكایی بودند.
براي مراسم «منزلت سرباز» به دانشگاه امام علي (ع) نيروي زميني ارتش رفتم. پس از خيرمقدم [سرلشکر محمد سلیمی، فرمانده‌کل ارتش] و سرود و نمايش ، سخنراني‌كردم؛ با مقايسه‌كردن مقاومت ارتش ايران با ارتش عراق و نظم وانضباط مردم ايران را با هرج و مرج در عراق، پس از سقوط رژيم شاه و رژيم بعث عراق. 
آقايان دكتر [علیرضا] بهرام‌پور، [مدیرعامل شرکت مخابرات ایران] و حامد مرعشي، [ریيس بازرسى شرکت مخابرات] آمدند. از مصاحبه اخير [مجله راهبرد] خوشحال‌اند وگفتند، مردم معتقدند شما بار ديگر براي نجات كشور به صحنه آمده‌ايد.گفتم، مصاحبه را با تحريف منتشركردند. عصر آقايان [محمدرضا] يزدان‌پناه، [مديرعامل سابق سازمان منطقه آزاد كيش] و [محمدهاشم مهیمنی]، استاندارگلستان و معاونانش آمدند. در مورد برنامه تبديل جزيره آشوراده در خزر به دهكده توريستي توضيح دادند. 
شب به دندان‌پزشكي رفتم. ياسر و مريم غذا آوردند. انگشت پاي ليلي، دختر ياسر شكسته بود. در افغانستان، درگيري‌ها شدت گرفته و دركابل دو انفجار ديگر رخ داده است.