خاطرات اکبر هاشمی - ۷ مهر ۱۳۷۵

صبح گروه هاى شرکت کننده در اُلمپیادهاى دانش آموزی، همراه با اساتید و خانواده ها آمدند. دکتر [محمدعلی] نجفى، [وزیر آموزش و پرورش]، گزارش داد. جایزه هاى آنها را دادم: کامپیوتر و سکه. برایشان در اهمیت دانش و دانشمند و لزوم تقویت دستاوردهاى درخشان صحبت کردم.

آقاى [مصطفی] میرسلیم، [دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی] آمد و خواست، مصوبة شوراى عالى انقلاب فرهنگى، در مورد تبدیل مؤسسات آموزشى نوع دوم به نوع اول، ابلاغ نشود تا در مورد هویت و وضع آنها بررسى شود؛ موافقت کردم.

آقاى مهندس [اکبر] تُرکان، [وزیر راه و ترابری] آمد. گزارش وضع آزادراه هاى دردست ساخت و طرح ها را داد. براى تشویق بانک ها به سرمایه گذارى استمداد کرد و براى تبدیل خطوط راه آهن دیزلى به برقى و اجازه انتقال بخشى از اعتبارات راه آهن زاهدان -کرمان اجازه گرفت.

[آقای محمدرضا هاشمی گلپایگانی]، وزیر فرهنگ و آموزش عالى، همراه معاونان و رؤساى دانشگاه ها آمدند. دربارة کمبود اعتبارات توضیحات دادند. آقاى [حمید] میرزاده، [رییس سازمان برنامه و بودجه]، ضمن اعتراف به کمبود، بخشى از خواست هاى آنها را پذیرفت که عمدتاً در اثر بالابردن حقوق کارکنان دولت در سال جارى پیش آمده است.

عصر با دکتر [حسن] روحانى، [دبیر شورای عالی امنیت ملی]، در مورد [نامزدی در انتخابات] ریاست جمهورى آینده صحبت شد. مذاکراتش با رهبری را گزارش کرد و استنباط داشت که موافقت صریح نبوده؛ گرچه مخالفت هم نبوده و با توضیحات من، قانع شد که مخالفت ندارند، ولى تردید از این جهت دارد که اگر [جامعه] روحانیت مبارز و جامعه مدرسین [حوزه علمیه] قم، هر دو از رقیب حمایت کنند، به ضرر اوست و از این جهت، هنوز مُردد است.

شب جلسه شوراى عالى امنیت ملی داشتیم. قرار شد براى برگشت [جلال] طالبانى، [رهبر اتحادیه میهنی] به کردستان عراق کمک شود و اگر دولت فعلى افغانستان و آقاى [عبدالرشید] دوستُم و [محمدکریم] خلیلى هم بخواهند در مقابل طالبان مقاومت کنند، حمایت شان نماییم. شام را میهمان من بودند. دیروقت به خانه رسیدم.