خاطرات اکبر هاشمی - ۲۴ شهریور ۱۳۸۲

[آقای مرتضی خیرآبادی]، نماینده سبزوارآمد. در مورد سفرآینده من به سبزوار صحبت شد. آقای [رضا] امراللهي، [رییس سابق سازمان انرژی اتمی] آمد. در مورد کیفيت برخورد با قطعنامه شورای حکام پیشنهادهایی داشت.  

آقایان عمار و محسن، فرزندان آسیدعبدالعزیر حکیم، [رییس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق] آمدند. در مورد شهادت آقای [سیدمحمدباقر] حکیم‌ گفتند، اتومبيل حامل مواد منفجره، در پشت دیوار سمت قبله صحن حرم حضرت علی(ع) توقف داشته‌ که درست پشت محراب نمازجمعه بوده و مي‌توانسته به قصد انفجار درحال اقامه جمعه هم باشد، ولی وقتي‌ که آقای حکیم، پس از نماز به سوی خانه مي‌رفته، هنگامی‌ که نزدیک‌آن ماشین می‌رسند، انفجار رخ داده و از آقای حکیم  و دو نفر دیگرکه در ماشین بوده‌اند، چیزی جز مشتي‌ گوشت و استخوان به دست نیامده، ولی دو ماشین دیگر که در جلو و عقب ایشان حرکت می‌کرده، جنازه‌های داخل‌ آنها قابل شناسایی است.  

از ناامنی شدید در شهر نجف‌گفتند و اینکه هیچ‌کس مسئول امنيت نیست و یا اینکه گزارش‌هايی در مورد سوءقصد احتمالی رسیده بوده و کسی نتوانسته است، مانع پارک ماشین‌ها در مسیر ايشان بشود و يا مانع آوردن تابوت‌هاي جنازه در ميان جمعیت بشود؛ با اینکه می‌توانست، در تابوت‌ها هم مواد منفجره باشد. حتی اکنون‌ که سرنخ عوامل سوءقصد هم به‌ دست‌آمد، کسی نیست‌ که بازجويی‌ها را پيش ببرد و آمریکايی‌ها هم اهميتي نمی‌دهند وکسی هم هنوز اعتراف نكرده است. لشکر بدر هم در داخل انضباط و ارتباط منسجم را ندارد.

آمریکايی‌ها، هنوز مسئولیت حفظ امنیت در نجف را به مردم واگذار نکرده‌اند؛ چون نظامي‌ها مخالف‌اند. گرچه [پل] برمر، [رییس اجرایی حکومت ائتلاف موقت عراق] موافق است. از پیشرفت‌کار شورای حاکم راضي‌اند و به‌خصوص تحکیم موقعيت شیعه.  

عمار گفت، بعد از رفتن‌ آقاي حكيم، در محراب مانده بود كه جواب سئوالات مردم را بدهد كه در اثر انفجار، بخشي از دیوار صحن خراب‌ شد و عده‌اي مجروح شدند و شيشه‌های داخل حرم هم شکست. خواستارکمک ایران براي انسجام لشکر بدر شدند. گفتند، شخصيت‌های شيعه، خيلي اميدي به ادامه حيات ندارند؛ باتوجه به خصومت بعثي‌ها، القاعده، منافقین [= سازمان مجاهدین خلق] و اشغالگران.

سرشب به مشهد پروازکردیم. با استقبال آقایان [عباس واعظ] طبسي، [تولیت آستان قدس رضوی] و [سیدحسن رسولی]، استاندار [خراسان] و مدیران به حرم رفتیم و پس از شام و زیارت، استراحت‌كرديم.