خاطرات اکبر هاشمی - ۱۵ آبان ۱۳۷۴

مسأله هلاکت اسحاق رابین، همچنان در صدر اخبار است. [آقای سیدحشمت موسوی]، نماینده ایلام آمد. از اقدامات وسیع عمرانی دولت در ایلام قدردانی کرد و متقاضی تسریع در سفرم به آنجا شد. [آقایان مشهدی]، فرماندار، [محمدباقر توکلی]، نماینده و [حیدرعلی جلالی خمینی]، امام جمعه خمین آمدند و ضمن گزارش کارهای عمرانی وسیع دولت و اینکه امسال آخرین روستاها برق و آب می گیرند، خواستار کمک برای مهار آب های فصلی و زیادشدن اعتبارات فرهنگی شدند. اخوی محمد، [معاون اجرایی رییس جمهور] آمد. گزارش سفر به ایلام و کرمانشاه را داد و گفت، در ایلام بازسازی خیلی وسیع است و حتی بیشتر از نیاز بوده و در کرمانشاه باید پیگیری شود.

برای استقبال از [خانم بی نظیر بوتو]، نخست وزیر پاکستان، به فرودگاه [مهرآباد] رفتیم. به موقع رسید و پس از مصاحبه کوتاهی، برای زیارت مرقد امام رفت. من به دفتر رفتم. عصر مقداری مراسم خاکسپاری رابین را از شبکه سی ان ان تماشا کردم. تعداد زیادی از سران کشورهای غربی و چند رییس کشورهای اسلامی، مثل اردن و مصر و ترکیه و ... بودند؛ جالب بود. به اسراییل خیلی بها داده اند. حدود پنج ساعت، این همه سران کشورها، وقت خود را در مراسم و بیشتر در گورستان گذرانده اند.

به سعدآباد رفتم. مذاکرات خصوصی با خانم [بی نظیر] بوتو، با حضور دکتر ولایتی و یک نفر از همراهان او داشتیم و تمام بحث در مورد افغانستان بود. او برای توجیه ما در خصوص روابط شان با طالبان، زیاد صحبت کرد، ولی سرانجام نتوانست جواب سئوالاتم را بدهد. من گفتم، قرار ما هم این بود که راه حل در افغانستان باید سیاسی باشد و نه نظامی و نیز در اسلام آباد، شما گفتید طالبان را قبول ندارید و دعوت از آقای ربانی، سند مشروع بودن دولت او در نظر شما بوده است. اکنون طالبان راه نظامی را انتخاب کرده اند و شما پذیرفته اید. تلاش کرد که جواب بدهد، ولی سرانجام روشن شد که جواب ندارند؛ قرار شد راهکار جستجو کنیم.

سئوال این است که اول آتش بس و سپس مذاکره برای حل یا اول استعفای ربانی و سپس مذاکره که ما اول را قبول داریم و آنها دوم را. سپس مذاکرات رسمی و علنی دربارة مسایل منطقه و همکاری های دو جانبه بود که ما طلبکار شدیم. سپس سر میز شام رفتیم و مذاکرات ادامه داشت. درخواست کمک ما را برای جلوگیری از درگیری های فرقه ای در پاکستان نمود و توضیحاتی دربارة بحران کراچی و مشکلات با هند داد.