خاطرات اکبر هاشمی - ۲۹ آبان ۱۳۶۹

[آقای اوزبرس سیلوا]، وزیر زیربنایى برزیل آمد. توضیحاتى دربارة وضع کشورش گرفتم؛ تشابهات زیادى داریم. امکان همکارى فراوان داریم . مهندس[میرحسین]موسوى، [مشاور سیاسی رییس جمهور]، که با جمعى از همفکرانش براى بررسى وضع مناطق زلزله زده رفته بودند، آمدند و گزارش جامعى آوردند؛ نقاط قوت، ضعف، نیازها و اقدامات لازم آینده را جمع بندی کرده بودند؛ نتایج بررسى آنها، تقریباً همان است که خودم در سفر به آن رسیده بودم.

مجدداً با مهندس موسوى و جمعى دیگر از همفکرانش که اقدام به تأسیس یک مؤسسه تحقیقاتى غیرانتفاعى غیردولتى[توسعه دانش و پژوهش] کرده اند، ملاقات داشتیم. براى امکانات و ارجاع کارهاى دولتى استمداد نمودند؛ تشویق شان کردم، به خاطر اینکه، جریان معروف به اعتقاد بر دولتى کردن کارها، به این اقدام دست زده اند. شبیه کار دانشگاه آزاد اسلامى است، منتهى به طور محدود و در بخش تحقیقات؛ قول کمک دادم. گفتند متعهد هستند که این مؤسسه را سیاسى نکنند.

ظهر، عفت با اضطراب آمد و از اینکه یاسر که به یزد رفته، در فرودگاه دیده نشده و پاسداران نتوانسته اند او را پیدا کنند، سخت ناراحت بود. محسن را هم احضار کرد؛ معلوم شد در تهران، سوار بر هواپیما شده است. قرار بوده براى بازدید از طرح پرورش شتر، به اداره کشاورزى یزد برود. مدتى با این وضع گذشت؛ نتوانستم عفت را قانع به آرامش و خونسردى کنم. بالاخره حدود ساعت یک بعد از ظهر، یاسر و ناصر- عموزاده اش- از اداره کشاورزى یزد تماس گرفتند؛ راحت شدیم و عفت از اضطراب بی جا پشیمان شد.

عصر براى بازدید از یک مدرسه نهضت سواد آموزى به خیابان نظام آباد، [واقع در شرق تهران]رفتیم . سرشب دکتر [محسن]نوربخش، [وزیرامور اقتصادی و دارایی]آمد. براى سیاست ارزى مطالبى داشت. مجمع تشخیص مصلحت جلسه داشت. بررسی قانون کار به اتمام رسید.