خاطرات اکبر هاشمی - ۳۱ اردیبهشت ۱۳۶۲

تا ساعت نه صبح در خانه بودم. آقاى دکتر ولایتى اطلاع داد که روس ها تصمیم گرفته اند سه دیپلمات ما را اخراج کنند، ولى اعلام نکنند و جواب را با موضع بالایى داده اند و قرار شد ما هم مقابله به مثل بکنیم. دفتر اطلاعات نخست وزیرى هم قبلاً سه نفر دیگر از روس ها را معرفى کرده که کار جاسوسى مى کنند. همان ها را اخراج مى کنیم. گزارش ها مى گوید در نیروگاه رامین خوزستان که 1200 روسى کار مى کنند، به خاطر مسایل اخیر، کم کارى شروع شده است.

ساعت نه خدمت امام رفتم. انتقادهاى تند و بى رویه بعضى از نمایندگان مجلس به دولت در نطق هاى پیش از دستور و سایر مناسبت ها مطرح شد. امام ناراضى بودند و بنا دارند آن را محکوم کنند و باعث تضعیف انقلاب مى دانند. از اطرافیان آیت الله منتظرى هم ناراحت بودند و آنها را وابسته به همین جریان انتقادگر مى دانستند و مى گفتند فکر آقاى منتظرى را هم منحرف مى کنند. به فکر چاره اند؛ یک سرنخ آن را هم در اصفهان و قهدریجان مى بینند و قرار شد هیأت دولت را احضار کنند و راجع به اختلافات، تحذیر نمایند.

عصر یکى از بازاریان فرش فروش آمد و از تضییقات دولت در خصوص صدور فرش گله داشت. امروز به خاطر چند تکاور سپاه و ارتش که دیروز در اثر جریان سیل در جاده چالوس غرق شده اند، در قم عزاى عمومى اعلام شده است.  حادثه عجیبى است؛ سیل آن چنان عظیم بوده که آب سد کرج و رودخانه را به شدت گل آلود کرده، به حدى که مجبور شده ایم، ساعاتى آب بخش هایى از تهران را قطع کنیم.