خاطرات اکبر هاشمی - ۲۹ اردیبهشت ۱۳۶۹

ساعت هفت و نیم صبح به دفترم رسیدم. آقاى[جواد] اژه اى،[مشاور فرهنگی رییس جمهور]آمد. عازم اروپا است. براى دانشجویان اسلامى خارج از کشور،[مبلغ 50هزار دلار]کمک گرفت. آقاى[حمید] میرزاده، براى امور جارى و بازسازى آمد. از ضعف موقعیت خودش در مقابل وزرا گله داشت؛ به وضع گذشته خو گرفته است.

آقاى[سیدکمال] خرازى، [نماینده دایم ایران در مقر سازمان ملل] آمد. گزارش مسایل سازمان ملل را داد. درباره مسالة کمک به آزادی گروگان ها، قطعنامه 598 و مسایل دیگر صحبت شد. پیشنهادهایى درخصوص جذب نیروهاى متخصص ایرانى خارج از کشور و تبلیغات داد.

آقاى[علی محمد] بشارتى آمد و گزارش سفر به عربستان سعودى را داد؛ زیر بار تظاهرات سیاسى نرفته اند و منکر شده اند که به عمانی ها چنین چیزى را گفته باشند. گفت پنج بار و مجموعاً یازده ساعت، با [آقای سعودالفیصل]، وزیر امور خارجه عربستان مذاکره کرده و نتیجه نگرفته است؛ نظر خودش این بود که بپذیریم و به مکه برویم.

[آقای غلامحسین کرباسچی]، شهردار تهران آمد. گزارش اقدامات را داد و براى طرح هاى اصلاحى، منجمله اتوبان کمربندى[آزادگان] و اتوبان نواب، استمداد و مشورت کرد. آقایان [سیدهاشم]رسولى[محلاتی] و [سید علی]قاضى عسکر، براى مسایل دبیرخانه ائمه جمعه و برنامه سمینارشان آمدند. درخواست می کردند، دبیرخانه[شورای سیاستگذاری] ائمه جمعه، به عنوان نهاد انقلابی باشد.

شب با رهبرى و احمد آقا جلسه داشتیم. درباره حج مذاکره کردیم. قرار شد بدون موافقت با برنامه [راهپیمایی]برائت [از مشرکین]، نرویم و اطلاعیه بدهیم. درباره نامة سرگشاده لیبرال ها صحبت شد. در مورد پاکستان و انتظار کمک ما در مقابل هند و مسایل دیگر هم مذاکره شد.