خاطرات اکبر هاشمی - ۲۹ اردیبهشت ۱۳۶۲

تا ساعت هفت و نیم صبح در دفترم گزارش ها را مطالعه مى کردم. توافق لبنان و اسراییل مسأله مهم جهانى است که همه چیز را تحت الشعاع قرار داده و منشأ حوادث مهمى خواهد شد.  در جلسه علنى، سخنان قبل از دستور آقاى [غلامحسین] نادى نماینده نجف آباد که با وقت مهندس [عزت الله] سحابى صحبت مى کرد  ، عصبانی ام کرد و تا آخر جلسه و بلکه تا آخر شب عصبانى بودم - البته طرح شرایط وزیر اطلاعات که مجتهد باشد - هم مؤثر بود.    

ظهر آقاى [مصطفى] ناصرى نماینده زنجان به دفترم آمد و انتقادى بر مراسم کنگره حزب داشت و مدعى جوسازى جناح محافظه کار بود. آقاى جعفرى و جمعى از مسئولان کنگره آمدند، گزارشى دادند و از سیاست دولت درباره برنج و چاى شکایت داشتند. آقاى شریفى رییس آموزش وپرورش بندر انزلى – هم مباحثه سابقم در قم - آمد؛ نیازهایى دارد. عصر سرگرد ترابى از دفتر مشاورت [ارتش] آمد. گزارش رسیدن لامپ هاى [موشک] هاگ را داد و در مورد باندبازى در نیروى زمینى و نیازهاى موشکى و امکانات آن گزارشى ارایه کرد.

آقاى امراللهى مسئول انرژى اتمى آمد و حدود مخارج بقیه کار نیروگاه هسته اى بوشهر را داد که حدود دو میلیارد مارک براى اولین نیروگاه است و تأیید بیشتر در مقابل مخالفان مى خواست. جمعى از روحانیون و طرفداران مفتى زاده از «مکتب قرآن» سنندج آمدند. از فشار حکومت بر طرفداران مفتى زاده شکایت داشتند. آنها را نصیحت کردم و از مخالفت با جمهورى اسلامى تحذیر نمودم. صریح و پرمدعا بودند.

گروهى از دانشکده اقتصاد آمدند. از نداشتن استاد صالح و برنامه درست شکایت داشتند و نگران فایق آمدن خط اقتصادى سرمایه دارى از طریق همکارى حوزه و دانشگاه در کلاس ها بودند و از خطر برگشت لیبرالیسم به دانشگاه، اظهار نگرانى کردند. جمعى از اعضاى بخش تعقیب و مراقبت اطلاعات سپاه آمدند و برایشان مفصلاً صحبت کردم.  شب آقاى جاسبى آمد و از اختلافات درون حزب نگران بود. آقاى عسکراولادى آمد و از نخست وزیر و خط مقابل خود گله داشت؛ در این گونه موارد سعى در جلب مراودت و تفاهم و همکارى مى نمایم.