خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ اردیبهشت ۱۳۷۱

بعد از نماز صبح، خاطرات دو روز را نوشتم. صبحانه صرف شد. با هلی کوپترها به سوى کارخانه اُکسید منیزیم در راه نهبندان و کنار بخش سربیشه پرواز کردیم. مدیران توضیح دادند. معادن غنى براى ساخت آجر نسوز در آنجاست. مردم بخش سربیشه و درمیان هم آمدند. نیازهای شان را مطرح کردند و قول کمک گرفتند. به سوى معدن حاجات پرواز کردیم.

در منطقه طبس، نزدیک مرز افغانستان و شرق نهبندان، در منطقه اى دور افتاده و

کویرى که براى فرآورى پنبه نسوز از معدن تأسیس شده است، مهندسین توضیحات دادند. از معدن و کارخانه بازدید کردیم؛ جالب است. مواد اولیه براى صنعت آزبست است. مردم محروم روستاهاى اطراف و کارکنان جمع شده بودند. دانش آموزان سرودى به افتخار ما اجرا کردند؛ تشویق شان کردم.

به نهبندان رفتیم. استقبال گرمى کردند. در اجتماع شان سخنرانى کردم. پدر شهیدى شعر جالبى را که برایم سروده بود، خواند. دانش آموزان دختر، سرود جالبى اجرا کردند. در شهر هم گشتى زدیم؛ خیلى محروم اند؛ وعده کمک دادم.

به سوى بیرجند پرواز کردیم. ساعت دو ونیم بعد از ظهر رسیدیم. مردم استقبال عظیمى نمودند. ساعت ها معطل شده بودند. خیابان هاى مسیر طولانى، مملو از جمعیت با احساسات گرم و شدید بود. در فرماندارى ناهار خوردیم و استراحت کردیم.

در جلسه مسئولان شهر شرکت کردم. فرماندار و رییس دادگسترى نیازهاى شهر را گفتند؛ تقاضاى استان شدن بیرجند را دارند. در اجتماع مردم شرکت کردم. جمعیت انبوهى آمده بودند. امام جمعه بعد از خیرمقدم، نیازهاى شهر را گفت. تمجید زیاد از من داشت. فرزندان شاهد سرود جالبى اجرا کردند. من هم صحبت طولانى نمودم.

غروب با بدرقه رسمى به سوى تهران پرواز کردیم. در فرودگاه [مهرآباد] تهران مصاحبه تلویزیونى نمودم. به خانه آمدم. باران مى بارید. در گزارش هاى دیروز و امروز، سقوط حکومت آذربایجان و بازگشت [ایاز] مُطلّب اوف به حکومت و سپس سقوط مجدد مُطلّب اوف مهم است.