خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ اسفند ۱۳۶۹

دیشب، قطعنامه جدیدى در شوراى امنیت سازمان ملل تصویب شده که کار عراق را مشکل تر کرده است. ساعت هشت و نیم به دفترم رسیدم. در اثر تراکم خودروها در مسیر معطل شدیم؛ معمولاً نیم ساعت بین خانه و دفتر طى مى شود و امروز سه ربع ساعت کشید.

آقاى [محسن]رضایى اطلاع داد که قیام مردم در بصره اوج گرفته و به شهرهاى العماره، ناصریه و سَماوه هم کشیده و از ما کمک مى خواهند؛ گفتم در حد غذا و دارو بدهند.

دکتر [محسن] نوربخش آمد. گزارش مذاکرات آقای عسکرى با مسئولان عربستان سعودى را داد و گفت از وعده هاى کمک مالى که قبلاً داده بودند، عقب زده اند و مى گویند باید مسایل حج و رابطه سیاسى از مسایل مالى جدا شود و معتقدند با شکست سریع عراق، شرایط عوض مى شود. گفتم از اول هم براى من معلوم بود که ادعاى عسکرى پایه اى ندارد و براى آزمایش موافقت کردم که مذاکره کنند.

آقاى[مسعود روغنی]زنجانى، [رییس سازمان برنامه و بودجه]آمد. گزارش سفر به رومانى و موضوعاتى را که براى همکارى توافق کرده اند، داد. آقاى[علاءالدین] بروجردى آمد و گزارش سفر به ترکیه و مذاکره با آقای تورگوت اوزال را داد. او خیلى صریح صحبت کرده و گفته است که صدام و بعث عراق باید بروند. دربارة جانشینى آنها طرح روشنى ارائه نکرده و خواستار حکومت فدرال عرب، کرد و تُرک بوده و خواستار مشاوره نزدیک تر با ایران شده است.

آقاى [حسین]صادقی، سفیرمان در کویت آمد. عازم عربستان سعودی است که در طایف با امیرکویت ملاقات کند و از آنجا به کویت برود. پیام شفاهى دادم و برآمادگى در همکارى برای ترمیم خرابی ها، مخصوصاً اطفای چاه هاى نفتى آتش گرفته تأکید کردم.

سران شیعه مجاهدان افغانستان آمدند. برایشان صحبت کردم و دعوت به وحدت نمودم. تلفنى با آقاى [جولیو]آندرئوتى، نخست وزیر ایتالیا صحبت کردم. ایشان تأکید داشت که در سازمان ملل، مشغول تلاش جهت اجراى بند 8 قطعنامه 598 است که خواسته ما است و من تأکید کردم کمک کنند تا طرح امنیتى برمنطقه تحمیل نشود.

عصر در جلسه هیأت دولت شرکت کردم. شب با آیت الله خامنه اى جلسه داشتم. در ارتباط با سخنان ایشان در مراسم دیروز مذاکره شد. دربارة آینده عراق و حرکت هاى مردمى در بصره هم مذاکره کردیم. به خانه آمدم. امروز نظامی هاى عراقى و آمریکایى در جنوب عراق مذاکره داشته اند؛ وضع عراقی ها تحقیر آمیز بوده است.