خاطرات اکبر هاشمی - ۶ فروردین ۱۳۶۸

ساعت هشت ونیم آقای [عبدالمجید] معادیخواه [رئیس بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی] آمد. گزارش کار بنیاد تاریخ را داد و از کمی بودجه شکایت داشت. ساعت ده ونیم به مجلس رسیدم.

تیمسار [منصور] ستاری [فرمانده نیروی هوایی ارتش] آمد و گزارش سفر به پاکستان را داد؛ راضی است. معتقد است پاکستانی ها خیلی دوستانه برخورد کرده اند. اسرارشان را هم می گفته اند و امکانات نظامی خود را به هیأت ما ارائه داده اند. مقداری از قطعات یدکی کمیاب را داده اند و آمادگی هرگونه همکاری را دارند.

آقای سعادت فر از کرمان آمد. از طلاب کرمانی است. در دانشکده پزشکی کرمان هم تدریس معارف دارد و هم به طور غیر رسمی درس پزشکی می خواند. درخواست داشت بدون کنکور در [رشته] پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی پذیرفته شود. گفتم محال است بدون کنکور بپذیرند. خودش را آماده برای شرکت در کنکور می کند. معلوم شد سال گذشته شرکت کرده و قبول نشده است.

عصر آقای خامنه ای مستقیماً از سفر مشهد به دفتر من آمدند. درباره تصمیم امام در خصوص آقای منتظری مذاکره کردیم. نظر هر دو این بود که مصلحت نیست ایشان این گونه عزل بشود. در همین اثناء احمدآقا تلفن کرد و گفت امام نامه تندی خطاب به آقای منتظری در جواب نامه قبلی ایشان نوشته و خواسته اند که از رادیو پخش شود، ولی با اصرار، از پخش صرف نظر کرده اند و قرار شده اگر آقای منتظری تسلیم شد و عکس العملی ابراز نداشت، پخش نشود و پیشنهاد کرد که من و آقای خامنه ای، نامه را به قم ببریم؛ گفتیم در این باره فکر می کنیم.

آقایان [علی] مشکینی، [ابراهیم] امینی، [سیدحسن] طاهری و [محمد] مؤمن، اعضای هیأت رئیسه مجلس خبرگان، برای مشورت درباره جواب امام در خصوص آقای منتظری از قم آمدند. مدتی بحث کردیم. نظر همه این بود که در درجه اول برای انصراف امام تلاش شود. آقای مشکینی درباره مفید بودن این تلاش تردید داشتند. آقای موسوی اردبیلی تلفنی گفتند از آقای [سید محمد موسوی] خوئینی ها [دادستان کل کشور] شنیده اند که قرار شده نامه امام از رادیو پخش شود.

من و آقایان خامنه ای، مشکینی و امینی برای مذاکره با امام، بدون قرار قبلی به جماران آمدیم. ساعت نه ونیم شب رسیدیم. با اینکه معمولاً این مواقع ملاقات نمی دهند، پذیرفتند. آیت الله خامنه ای و من در خصوص ترجیح حفظ آقای منتظری و پیدا کردن راهی برای تعدیل و کنترل ایشان صحبت کردیم. امام با جدیت رد کردند. من پیشنهاد دادم لحن نامه تعدیل شود، دیگران هم تایید کردند. امام نپذیرفتند و بالاخره قرار شد ما نامه را نبریم، خودشان بفرستند. ایشان اداره مدارس [علمیه] را به عهده آقای امینی گذاشتند.

به منزل من آمدیم. شام از بیرون خبر کردیم. درباره عواقب عزل آیت الله منتظری مذاکره کردیم. نزدیک ساعت دوازده شب آنها رفتند، من هم با افسردگی خوابیدم. نظر بر این شد که تشکیل جلسه خبرگان فعلاً لازم نیست. امام هم همین را تایید کردند؛ مگر برای تعیین تکلیف مسأله رهبری آینده.