خاطرات اکبر هاشمی - ۵ فروردین ۱۳۷۲

تا عصر وقتم به استراحت و مطالعه و پیاده روى در ساحل دریا گذشت. عصر، ساعتى جت اسکى سوارى کردم و به نقاط دور دست دریا رفتم؛ چون محافظان نتوانستند همراه باشند، ناراحت شده بودند. مقدارى هم در دریا شنا کردم.

محسن رضایى، [فرمانده کل سپاه پاسداران] و [حمید] میرزاده آمدند؛ مذاکراتى داشتیم. آقاى رضایى از سیاست هاى تنگ نظرانه اى که مانع سرمایه گذارى ها و جلب سرمایه خارجى و امنیت اقتصادی مى شود، انتقاد داشت و گفت دارند مراکز اشغال شده توسط سپاه در جنگ را بررسى مى کنند که هنوز حدود یک هزار و سیصد مورد است تا موارد مورد نیاز انتقال قطعى شود و موارد غیرلازم به ارگان ها برگردد.

سر شب مقدارى در خیابان هاى کیش با ماشین گشتیم و از بیمارستان نوساز بازدید کردیم؛ تمیز و جامع و خوب است. سپس از یک کارگاه خیاطى که حدود هفتاد چرخ دارد و به منظور صادرات به کیش آمده است، بازدید کردیم. از دو آب انبار که با مدل آب انبارهاى قدیم مناطق یزد و کرمان، به منظور جمع آورى آب باران و نیز ارایه مدل آثار قدیمى براى سیاحان ساخته شده است، دیدن کردیم. سپس براى شام به رستوران درخت سبز رفتیم. همه همراهان آمده بودند و مردم را هم مانع نشده بودند.

آقاى [سیدحسین] مرعشى، استاندار کرمان و آقاى [بیژن نامدار] زنگنه، وزیر نیرو هم اضافه شده بودند. توضیحاتى دربارة منطقه ویژه اقتصادی در دست احداث سیرجان دادند. این منطقه ویژه مى تواند مرکز و انبار جامعى براى کالاهاى عمده مورد نیاز باشد. دربارة مسأله قیمت آب در مناطق ممنوعه براى مصارف صنعتى و شُرب، مذاکره شد. آقاى مرعشى مدعى بود آب بها خیلى گران در نظر گرفته شده، ولى دفاع آقاى زنگنه هم قوى بود.

بعد از شام از چند خانواده که در رستوران بودند، احوال پرسى کردم. به پاویون برگشتیم و خوابیدم. در گزارش ها هنوز مسأله روسیه در رأس است.