خاطرات اکبر هاشمی - ۱۵ خرداد ۱۳۷۷

امروز با مطالعه و استراحت، در خانه بودم. بچه ها هم ظهر جمع بودند. طرح محسن در مورد مطالب تاریخى موزه رفسنجان را مطالعه کردم. یک دوره تاریخى از قدیم تا امروز را تنظیم کرده اند؛ کار سخت و مشکلى است.

در گزارش هاى جهانى، توجه ویژه اى به بیمارى آیت الله خامنه اى شده و آن را مرضى شناخته نشده گفتند؛ چون خودمان با صراحت نگفته ایم که قلبى است. شب اخوى زاده دکتر محمد آمد. گفت، وضع بیمارستان ها، به خاطر عدم انجام تعهد دولت در مورد حق بیمه ها، خوب نیست؛ شش ماه است که پول بیمه نداده اند.

جنگى بین دو کشور اتیوپى و اریتره آغاز شده و همدیگر را بمباران مى کنند. آقاى [احمد] آذرى قمى، از بیمارستان تلفنى تماس گرفت و درخواست نمودکه براى رفتن به آلمان جهت معالجه کمک کنم. گفتم، براى گرفتن نظر پزشکان پیگیرى می کنم. گفت پزشکان اهمیت نمى دهند؛ صدایش خیلى ضعیف بود.

دیروز آقاى خاتمى، [رییس جمهور]، از قول آقاى [سیدمهدی] امام جمارانى که از سوى ایشان به عیادت رفته بود، نقل کردند که آقاى [احمد] آذرى [قمی] گفته، من دیگر به فکر زندگى نیستم و به مرگ مى اندیشم. خواسته اش این بوده که اجازه بدهند، قبرش در [قبرستان] شیخان قم باشد؛ اگرچه آقاى [علی اکبر] مسعودی [خمینی، تولیت آستان حضرت معصومه (س)]، با دفن در حرم موافقت نمى کند. آقاى [مهدی] کروبى، [دبیرکل مجمع روحانیون مبارز]، تلفنى خواست که به مسأله محاکمه شهردار تهران و نیز مسأله نامزدان انتخابات [مجلس] خُبرگان کمک کنم.