خاطرات اکبر هاشمی - ۱۹ مرداد ۱۳۷۷

اذان صبح بیدار شدم. بعد از نماز، براى کوه نوردی رفتیم؛ حدود هفت ساعت طول کشید. فوق العاده خسته شدم. از طریق کُلَک چال به طرف توچال رفتیم که پس از عبور از ارتفاعات، به جاى رفتن به توچال به طرف شیرپلا فرود آمدیم. در کنار چشمه اى در رودخانه پیازچال، استراحت کردیم وکمى خوابیدم. در مسیر فرود، ماهیچه ساق پاى راستم به شدت گرفت، ولى با مالش زود باز شد. آبشارهاى جالبى دارد. در محل شیرپلا توقف کردیم. دوکارگر افغانى و سنندجى، آنجا براى صبحانه نان تهیه کردند و انعام هم گرفتند. ساختمان و رستوران خوبى دارد. به سوى ایستگاه پنج تله کابین حرکت کردیم که خسته شدم و در آخر ارتفاع، در هر 30 متر فاصله، توقف مى کردم. آفتاب هم اذیت مى کرد. ساعت یک بعد از ظهر به ایستگاه رسیدیم و با ماشین ها به سوى شهر و خانه آمدیم. در اثر خستگى مفرط، ناهار نخوردم و خوابیدم.

بعد از استراحت و استحمام و بعد از ظهر، سه روز خاطرات را نوشتم. اخبار را روى کامپیوتر دیدم. کارها را آوردند، انجام دادم. یاسر آمد؛ براى چاپ خاطرات سال 1360 مذاکره شد. مسئولیت چاپ و توزیع را به عهده گرفته و پیشنهادهاى خوبى داد. عفت و فاطى از اسپانیا تلفن کردند. از سفرشان راضی اند.

آقاى خاتمى، [رییس جمهور]، تلفنی گفت، وضع دادگاهاى تجدیدنظر و جزوه جدید آیت الله منتظرى دربارة ولایت فقیه را مى فرستد. قبلاً هم گفته بودکه نامه اى توسط آقاى منتظرى تهیه شده که به گونه اى، بعضى از حرف هاى تُند خود را پس بگیرد؛ براى حل مشکل، ولى چون در نامه شرط اعلمیت رهبر و نیز نقش سایر مراجع و نیز تأکید بر ناظر بودن رهبر آمده، نقض غرض است. شب جزوه رسید؛ همان نکات را هم دارد. گویا همان نامه تکمیل شده است.

محسن و اعضاى خانواده اش آمدند. شام آوردند. احسان، فرزندکوچک محسن، تازگى راه افتاده و شیرین کارى هاى زیادی داشت.