خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ خرداد ۱۳۶۹

بعد از نماز صبح دوش آب سرد گرفتم و تا ساعت شش خوابیدم. دکتر [حسن]روحانى [دبیر شورای عالی امنیت ملی]، موقع صبحانه آمد و خواستار اجازه انتقال کابل ماهواره به دفترش شد. براى زیارت قبور شهدا به گلزار شهداى سبزوار رفتیم.

با هلى کوپترها، در راه نیشابور به روستاى «شم آباد» از توابع بخش سلطانیه سبزوار رفتیم. بلدچى نتوانست محل را نشان دهد. مدتى هلی کوپترها سرگردان بودند تا محل را

پیدا کردیم. این روستا با 220 خانوار، حدود پنجاه شهید و مفقود و اسیر دارد. برایشان صحبت کردم و وعدة کمک به عمران روستا و ساختن بارگاه براى شهدا و ساخت دبیرستان دادم.

به سوى نیشابور پرواز کردیم. دشت هاى وسیع و معمول اطراف نیشابور، باعث اعجاب شد. مردم استقبال گرمى در خیابان ها کردند. مقبره عطار و کمال الملک را هم دیدیم. در فرماندارى، نیازهاى شهر مطرح شد. در استادیوم ورزشى براى انبوه مردم صحبت کردم . امام جمعه خیرمقدم خوبى گفت.

ظهر به سوى مشهد پرواز کردیم. شمال نیشابور هم خوب و آباد است، ولى نیازها و عقب ماندگى هاى شهر زیاد است. در منطقه قاسم آباد، در غرب مشهد فرود آمدیم. عملیات اجرایى شهرسازى وزارت مسکن، براى آماده سازى زمین و زیربناهاى شهرى و ساخت مسکن را دیدیم؛ برایم جالب افتاد.

ساعت دو بعد از ظهر به آستان قدس[رضوی] رسیدیم. ناهار و استراحت و استحمام و سپس سخنرانى براى طلاب که به ملاقات آمده بودند و سپس بازدید حجره تهیه سنگ قبر یکپارچه براى ضریح امام رضا و بازدید از طرح احداث زیرگذر براى فلکه آستان قدس که به نظرم خیلى عظیم و وسیع، پرخرج و مهم آمد و توضیحات مهندس دهشیدى را شنیدم. از صحن هاى حرم مطهر، از میان مردم گذشتیم؛ مردم به ابراز احساسات پرداختند.

شب، جمعى انبوه از دانشجویان به ملاقات آمدند. براى آنها سخنرانى مفصلى کردم و خواستم تلاش بیشترى براى کسب استقلال علمى و فنى بنماید و از افراط کارى سیاسى بپرهیزند.