خاطرات اکبر هاشمی - ۲۵ خرداد ۱۳۷۶

بعد از نماز صبح دیگر نخوابیدم. شب هم کم خوابیده بودم. براى برنامه اجلاس و اصلاح نطقم و ملاقات ها مطالعه کردم. ساعت هشت صبح، آقاى ماهاتیر محمد، [نخست وزیر مالزی] براى ملاقات آمد. با هم صبحانه خوردیم. مذاکرات کوتاه و دربارة توسعه همکارى ها بود. ساعت نُه به ملاقات آقاى سوهارتو، [رییس جمهور اندونزی] رفتیم. همگى در همین هتل اقامت دارند. صحبت تشریفاتى و دوستانه بود.

سپس براى اجلاس، به کاخ مجاور رفتیم. در اجلاس،آقایان دمیرل و اربکان از ترکیه و همه سران دیگر سخنرانى کردند؛ مجموعاً دو ساعت صرف سخنرانى ها شد، با مضامین شبیه به هم. فقط من در صحبت هایم به آمریکا حمله کردم؛ به خاطر به رسمیت شناختن بیت المقدس براى پایتخت اسراییل که برخى انتقادها را در کشورهاى اسلامى و عربى برانگیخته و به هیأت های دیگر پیشنهاد دادم که بیانیه در این خصوص از سوى اجلاس داده شود؛ نپذیرفتند. انتظار داشتم که اربکان بپذیرد؛ او هم نپذیرفت. خیلى محتاط شده و مى ترسد.

اسناد را امضا و مبادله کردیم و خبرنگاران عکس تهیه کردند. سپس به دروازه کاخ در ساحل بُسفُر رفتیم. عکس و فیلم در جمع سران گرفتند. بعد از نماز، براى ضیافت به کشتى رفتیم. با آقاى اربکان، دو سه ساعتى روى آب گشتیم و ناهار را در حال حرکت صرف کردیم. دو طرف من اربکان و [کمال] جنزوری، نخست وزیر مصر بودند. با جنزوری ، صحبت هاى دوستانه اى داشتیم. خیلى خوشحال شد. نظرم را دربارة سازش مصر با اسراییل پرسید. گفتم به نفع مصر و اسراییل شد و به ضرر اسلام و عرب. خواستار تجدید روابط شد. گفتم با روابط مادون سفارت موافقیم. تصمیم و حکم امام، مانع تجدید سفارت است.

عصر به ملاقات آقاى دمیرل رفتیم. صحبت دربارة مسایل پ.ک.ک و ادعاى فرارکردن آنها از عراق به ایران بود که بنا شد گروه تحقیق مشترک تشکیل دهیم. سپس مصاحبه اى با کانال هفت تلویزیون ترکیه کردم. با هلى کوپتر به فرودگاه رفتیم. ساعت دوازده شب، بدون استقبال رسمى وارد تهران شدیم. ساعت یک بامداد خوابیدم. هم نماز و هم شام را در هواپیما داشتیم.