خاطرات اکبر هاشمی - ۹ مرداد ۱۳۷۴

دانش‌آموزان شرکت‌کننده در المپیادهای علمی جهانی، همراه اساتید و مربیان و والدینشان آمدند. جالب است که تمام بیست نفر شرکت‌کننده، مدال طلا و نقره و برنز گرفته‌اند و ایران بسیار خوب درخشیده است. مایهٔ افتخار ایران‌اند. بعد از گزارش آقای [حسن] عسکری‌راد و دکتر [محمدعلی] نجفی، [وزیر آموزش و پرورش] و اعطای جایزه به همهٔ آن‌ها -که سه نفرشان دختر بودند- و به مربیان و نیز اعطای نشان درجهٔ دو به آقای [غلامعلی] حداد عادل، من سخنرانی مفصل تحلیلی و تشویق‌آمیز کردم. عکس دسته‌جمعی گرفتند.

[آقای احمد پیش‌بین]، نمایندهٔ بافت کرمان آمد. ضمن ستایش اغراق‌آمیز از من، برای عمران منطقه استمداد کرد. آقای [محمدکاظم] سیفیان، نمایندهٔ تهران آمد و از نمایندگانی که علیه [غلامحسین کرباسچی]، شهردار [تهران]، تقاضای تحقیق و تفحص کرده‌اند، گله داشت و خواست پس از دورهٔ نمایندگی مجلس، مأمور به سفارت شود و برای توسعهٔ راه عراق از سوی کرمانشاه تأکید داشت.

[آقای سیدمحمود علوی]، نمایندهٔ لامرد، همراه امام جمعه و فرماندار آمدند. ضمن تشکر از کمک‌های دولت برای پیشرفت منطقه، متقاضی سفر من و نیز کمک به بیمارستان و دانشگاه آزاد اسلامی شدند و الحاق بندر گاوبندی به لامرد که مشکل سیاسی دارد.

نمایندگان رهبری در امور اهل‌سنت آمدند. خواستار معرفی نماینده‌ای از سوی من در آن شورا و کمک به علمای اهل‌سُنت و هماهنگی مسئولان مناطق با آن‌ها شدند. من نصیحت کردم، برای خوش‌رفتاری و جذب دل‌های اهل‌سُنت و از سخت‌گیری در ماندن آن‌ها برحذر داشتم. هر یک جداگانه برای منطقهٔ خود خواسته‌هایی داشتند. قبول کردم که بیمهٔ درمانی روحانیت اهل‌سنت را بدهیم.

عصر آقایان [سیدعبدالله] نوری و [اکبر] توره‌جان‌زاده، از مخالفان دولت تاجیکستان آمدند. ضمن تشکر از حمایت‌های ایران، برای اقدامات آینده -در صورت عدم اجرای تفاهم- مشورت کردند. به حُسن نیت دولت اعتماد ندارند. کمک بیشتر خواستند.

[آقای عزالدین هنشری]، وزیر ارتباطات [و راه و ترابری] لیبی آمد. در مورد توسعهٔ همکاری صحبت شد. شورای عالی مناطق آزاد جلسه داشت با چند مصوبه. شب به خانه آمدم. با یاسر غذا خوردیم. عفت هم از مشهد آمد.