خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ تیر ۱۳۷۷

بعد از نماز صبح تا ساعت هشت و نیم، به اخبار داخلى و خارجى گوش دادم وگزارش ها را خواندم و بر روال روزانه، مرورى بر روزنامه هاى صبح داشتم. تعداد روزنامه ها زیاد شده و وقت زیادی مى گیرد.

آقاى [حسین] مظفر، وزیر آموزش و پرورش آمد. گزارشى از عملکرد وزارت داد و گفت، در سال جارى 300 میلیارد تومان، کمبود اعتبار دارند و به مدارس اجازه داده اند که

از اولیای دانش آموزان، مبلغى براى کارهاى فوق برنامه بگیرند؛ شبیه مدارس نمونه مردمى. ابتدا شعار حذف مدارس نمونه مردمى را دادند، ولى با آشنا شدن به شرایط واقعى، دیگر مدارس را هم ملحق به آنها کردند؛ با مبلغى کمتر و گفت، آیین نامه دریافت یک درصد ارزش تولیدات هم آماده اجرا است.

به مسجد سلمان، در جوار مجمع [تشخیص مصلحت نظام]، براى ملاقات خیّرین مدرسه ساز رفتیم. حدود 400 نفر بودند. آقاى مظفر گزارش داد. حدود 10 درصد از 400 هزار کلاس مدارس را مردم ساخته اند. در این اجلاس هم 4700 کلاس، تعهد جدید شد. در سخنرانی ام، از اهمیت کار و خدمت و انفاق آنها به عنوان بهترین صدقه جاریه و به خصوص مدارس شبانه روزى گفتم.

آقاى [سیدمحسن] نبوى، سفیر ایران در اندونزى آمد. گزارش مفصلى از اوضاع اندونزى و عوامل سقوط آقاى سوهارتو و آینده آن کشور داد. معتقد است، آمریکا براى این حوادث برنامه ریزى کرده و آقاى دکتر [یوسف] حبیبى، رییس جمهور فعلى را قبول ندارند؛ چون تا حدودی مذهبى و با جریان مذهبى اندونزى هماهنگ شده و براى تجزیه اندونزى، تلاش مى کند. حتى به هم خوردن وضع اقتصادی کشورهاى منطقه را هم معلول توطئه آمریکا مى داند؛ البته نتوانست به سؤالات من جواب بدهد.

من احتمال اثر منفى متکى بودن این کشورها به سرمایه هاى خارجى را مطرح کردم که صاحبان آنها، شروع به خارج کردن سرمایه کرده اند؛ بنا شد بررسى شود. تا عصر کارها را انجام دادم و به خانه آمدم. محسن، [مدیرعامل شرکت راه آهن شهری تهران و حومه (مترو)] آمد و براى شیوه چاپ خاطراتم صحبت شد. عازم شرکت در اجلاس اتحادیه بین المللى حمل و نقل عمومی مترو [UITP] است.