خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ تیر ۱۳۷۷

پیش از ظهر، در دریا شنا و جت اسکى سواری، با سرعت زیاد نمودم. مرغ هاى ماهى خوار را که در سطح آب پرواز می کردند، تعقیب کردم و به آنها رسیدم، ولى براى نجات خود، به زیر آب می رفتند. سرعت زیاد و پیچ و خم هاى تعقیب، باعث شدکه یک بار از جت اسکى پرت بشوم و دستم کمى مجروح شود و عصب دستم هم ضربه ببیند؛ ولى توانستم مجدداً سوار شوم؛ چون سوییچی که به دستم بسته بود، بیرون آمد و خاموش شد و ایستاد. مهدی و یاسر هم با استفاده از سرعت جت اسکى، آب زیادی روى محافظان که با دو قایق گشت مى زدند، پاشیدند. بچه هاى کوچکتر هم استفاده کردند. ورزش نشاط آورِ کم خطرى است.

عصر با هواپیماى فالکن به تهران مراجعت کردم. بچه ها ماندند. به خاطر ملاقات [آقای رومانو پرودی]، نخست وزیر ایتالیا، سفر را کوتاه کردم. ساعت هفت بعد از ظهر آمدند؛ جلسه مفیدی بود. توضیحاتى از توجه اتحادیه اروپا به اهمیت ایران و به خصوص با توجه به خطر مجدد روسیه، براى منافع غرب داد و از تصمیم مشترک اعضاى اتحادیه و مشورت با آمریکا براى توسعه همکارى با ایران خبرداد. من تذکر دادم که برنامه، باید پایدار و قابل اطمینان و برنامه ریزى بلندمدت باشد و نمونه هایی از تحریکات و تحریم ها و تخلفات بعضی از کشورهای اروپایی در انجام تعهدات شان در برابر ایران را شمردم؛ مثل ندادن نیروگاه هاى هسته اى و زیردریایى ها توسط آلمان و ندادن تانک هاى چیفتن و موشک راپیر، توسط انگلیس و ندادن هلى کوپترهاى شنوک و.. توسط ایتالیا و خُلف وعده هاى فرانسه، در مسایل سوخت هسته اى.

از علت کم تر شدن نوسانات سیاسى و اقتصادی و امنیتى در ایتالیا پرسیدیم. گفت، بعد از فروریختن دیوار برلین و تضعیف نیروهاى چپ، شعاع اختلاف و درگیرى ها کم شد. شب در دفترم ماندم و کارهاى عقب مانده چند روز سفر را انجام دادم. تلفنى از بچه ها در رامسر احوال پرسى کردم وگفتم، داروهایم را که در یخچال جاگذاشته ام، بیاورند.