خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ تیر ۱۳۶۰

فرصتى براى استراحت به دست آمد و توفيقى براى مطالعه. قبل از رفتن به نماز جمعه، مرورى بر مجموعه اخبار و مناسبت ‏هاى هفته - كه ستاد نماز جمعه براى امام جمعه تهران هر هفته تهيه مى‌كند- نمودم.

سپاه پاسداران اطلاع داد كه تروريست‏ ها احتمالاً با تفنگ دوربين دار، از ساختمان هاى‌ مجاور دانشگاه، نسبت به امام جمعه يا شخصيت ‏هاى ديگر حاضر در نماز جمعه، اقدام به ترور نمايند. از مسئولان خواستم كه رسيدگى كنند.

ساعت ده ونيم صبح به دانشگاه رفتم. آقاى فخرالدين حجازى، سخنران قبل از نماز جمعه‌ بود. بعد از صحبت ايشان، برق قطع شد و تقريباً سه ربع ساعت وقت تلف شد. با تأخير خطبه‌ها را آغاز كردم و لذا، كوتاه و مختصر، درباره انتخابات و آزمايش و نفاق صحبت كردم و خطبه عربى را نخواندم. براى اينجا برق اضطرارى لازم است. 

عصر، جلسه شوراى عالى دفاع در ستاد مشترك داشتيم. سرهنگ افضلى [فرمانده نيروى‌ دريایى] و سرتيپ ظهيرنژاد [فرمانده نيروى زمينى] هم شركت نمودند، افضلى درباره علت ‌آسيب ديدن ناو ميلانيان و نيمه غرق شدن آن، توضيح داد و گفت چهارده نفر كه در انجام ‌وظايف‏شان كوتاهى كرده‌اند، تحت پيگرد قرار گرفته‌اند. تا دوسه هفته ديگر، ناو اصلاح و مشغول كار مى‌شود. از نيازهاى نيروى دريایى شرحى داد.

آقاى ظهيرنژاد، از اختلاف خود با تيمسار فلاحى، در موضوع عزل سرهنگ ورشوى از فرماندهى لشكر 21 گفت و شكايت به شورا نمود و پس از دفاع آقاى فلاحى، قرار شد تفاهم و همكارى كنند. افطار را در ستاد، مهمان آقاى فلاحى بوديم؛ آخر شب به خانه آمدم. سوييچ اتوميبل من در داخل آن مانده بود. با ماشين اسكورت آمدم، هنوز بچه‌هاى پاسدار، انضباط ‌لازم را ندارند. تقصير ندارند، آموزش نديده‌اند.