خاطرات اکبر هاشمی - ۱ بهمن ۱۳۶۱

براى اقامه نماز جمعه به دانشگاه [تهران] رفتم. خطبه اى در آداب وصول ماليات و لزوم برخورد عطوفانه دولت با موديان ايراد كردم و خطبه اى در لزوم وحدت نيروهاى خط امام و تحليل نظر مخالفان.  

یاسر براى رفتن به اسكى بهانه گيرى مى كرد؛ با آقاى رحمانى محافظ، ايشان را به تله كابين فرستادم. عصر احمدآقا آمد و از بهتر شدن وضع صادق طباطبایى در زندان آلمان به خاطر كمك وزارت خارجه - به طور غيررسمى - گفت و آخر شب هم تلفن كرد و گفت امام خطبه هاى نماز جمعه را گوش مى فرمايند و گفتند تأكيد كنم كه بر روى تقوا بيشتر بايد تكيه شود. اين تذكر را امام مكرراً داده اند و حتى در سخنان علنى با مردم هم مطرح كرده اند. ولى امروز من با نقل جمله اى از امام على (ع) (وَ اَمُرْهُ بِتَقَوىَ اللّه) بخصوص تكيه كرده بودم؛ لابد امام اين بخش را توجه نكرده اند. آقاى [احمد] طباطبایى هم شب آمد، راجع به تفكيك منزل، كه سال ها قبل از انقلاب از آقاى خانيان به صورت مشاع خريده ايم و تفكيك آن دچار مشكل شده است و زمين ديگرى در تهران براى تهيه منزل براى بچه ها نداريم و بايد براى آنها منزل تهيه شود.