خاطرات اکبر هاشمی - ۲۹ دی ۱۳۷۱

ساعت هفت و نیم به دفترم آمدم. تا ساعت نُه صبح کارها را انجام دادم. دکتر [حسن] حبیبى، [معاون اول رییس‌جمهور]، براى امور جارى آمد. گفتم به عنوان سخنگوى دولت، بیشتر به رسانه‌ها اطلاعات بدهد.

رییس مجلس کرواسى آمد. دربارة طرح تقسیم بوسنى و هرزگوین در ژنو بحث شد. مدعى است صرب‌ها مخالف‌اند و کارشکنى مى‌کنند. قبلاً رییس‌جمهور یوگسلاوى بوده؛ ظاهراً آدم خوبى است. مدعى است با مسلمانان بوسنى هماهنگ است. توصیه کردم که جلوی درگیرى‌هاى کروات‌ها و مسلمانان را بگیرد.

ساعت یازده صبح به فرودگاه [مهرآباد] رفتم و از آقاى [ادوارد] شوارد نادزه، رییس‌جمهور گُرجستان استقبال کردم. مراسم رسمى استقبال انجام شد. بعد از مصاحبه، او به سوی سعدآباد حرکت کرد و من به دفترم آمدم. عصر اولین دور مذاکرات انجام شد؛ اول خصوصى و سپس رسمى و علنى.

چند روز پیش، گروهى از گرجستان آمده‌اند و مذاکرات کارشناسى‌شده و موافقت‌نامه‌ها آماده شده است. در مذاکرات متواضع است. گرجستان را کوچک و دچار مشکل و ایران را بزرگ و غنى مى‌گوید و مشخصاً خواستار صدور گاز ایران از طریق لوله‌هاى موجود آذربایجان است.

برای شام، در سعدآباد مراسم ضیافت داشتیم. سئوالات فراوانى راجع به اوضاع خودشان، روسیه و کشورهاى مشترک المنافع داشتم که همه را به خوبى جواب داد. احتمال کودتا و برگشت نظامیان در روسیه و تلاش آنها براى تجدید امپراطورى روسیه را بعید نمى‌داند. نهاد کشورهای مشترک‌المنافع را محکوم به شکست مى‌داند و حاضر نیست عضو آن شود. صدام را ماندنى مى‌داند؛ البته فعلاً، و مى‌گوید خود او و رودسکوی، شروع کننده وضع جدید در شوروى هستند. گورباچف را باحُسن‌نیت ولى فاقد وجاهت در روسیه مى‌داند. براى خواب به منزل رفتم. برف خفیفى مى‌بارید.