خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ دی ۱۳۶۵

بعد از نماز تا ساعت نه صبح، در منزل گزارش ها را خواندم. از [جبهه] غرب، فرمانده نیروى زمینى گفت در اثر پاتک دیروز دشمن، دیشب نتوانسته اند عمل کنند و به فردا شب موکول شده است. به مجلس آمدم. تا ظهر به خواندن گزارش ها گذشت. آقاى معادیخواه، تلفنى خواست بودجه ماهانه بنیاد تاریخ را تا چهارصد هزار تومان بالا ببریم.

آقاى اقبالى براى تعیین مسأله سفر به جنوب آمد که قرار بود با قطار برویم، ولى در اثر بمباران پل تله زنگ، قطار نمى رود. به آقاى شهاب گفتم از امکانات قرارگاه ابوالفضل(س) براى آزمایش استفاده شود. اطلاعات از [جبهه] جنوب مى گوید که کار تسخیر جزیره بوارین تمام شده و جمعى از عراقی ها فرار کرده اند. نیروهاى ما در حال تسخیر جزیره ماهى و طویله در جنوب بوارین هستند.

ظهر صداى انفجارى شنیده شد و بلافاصله ضدهوایى ها کار کردند و سپس وضعیت قرمز اعلان شد. بعداً معلوم شد دو هواپیماى عراقى به شمال غرب تهران نفوذ کرده و در ولنجک بمب انداخته اند که دو نفر شهید و جمعى مجروح شده و شیشه هاى خانه ها - منجمله منزل اخوى محمد - در منطقه وسیعى شکسته و نیروى هوایى اصلاً اثرى از آنها را در رادارها ندیده است.

شب با دیگر سران قوا مهمان احمدآقا بودیم. امام هم شرکت کردند. از نتایج عملیات راضى اند. توضیحاتى درباره عملیات جنوب دادم. اصرار به ادامه عملیات دارند. اجازه ندادند که موشک به بندر کویت بزنیم.

بعد از رفتن ایشان درباره آسیدهادى هاشمى صحبت شد. وزارت اطلاعات از امام اجازه تبعید خواسته و امام به سران قوا محول کرده اند. من با تبعید مخالفت کردم و گفتم پستى بدهیم و مأمور به خارج کنیم. آقاى موسوى اردبیلى هم با نظر من موافقت کردند. به نتیجه نرسیدیم. درباره مصاحبه من با رادیو آمریکا - به طور مستقیم و پخش زنده - بحث شد. همه موافقت دارند. قرار شد انجام شود. دیروقت به خانه رسیدم.