خاطرات اکبر هاشمی - ۱۵ بهمن ۱۳۷۰

ساعت هشت صبح به دفترم رسیدم. آقایان [محسن] نوربخش، [محمدحسین] عادلی و [سراج الدین] کازرونی آمدند و راجع به وام مسکن تصمیم گیری شد؛ اختلاف نظرشان را برطرف کردم. آقای نوربخش، پیشرفت مذاکرات با بانک جهانی برای اعتبارات پروژه ها را گفت.

آقای موحدی، فرمانده سپاه حفاظت آمد. نیازهای حفاظت و ضرورت دقت بیشتر برای حفاظت را گفت. خواست بازرسی کسانی که به منزل ما می آیند، جدی تر و دقیق تر باشد.

آقای محسن رضایی، [فرمانده سپاه پاسداران] آمد. گزارش سفر هیأتی به شمال عراق و ملاقات با [جلال]طالبانی و [مسعود]بارزانی و بررسی وضع کردستان را داد و گفت عملاً کردستان دست گروه ها است و عراق به جز در شهر کرکوک، نیرویی ندارد. کُردها خواستار انجام مبادلات اقتصادی با ایران شده اند. دربارة اقدامات پیمانکاری سپاه در طرح های عمرانی مذاکره شد. گفتم که برای محافظان که نمی توانسته اند به جبهه بروند و از امتیاز درجه از این جهت محروم اند، چیزی در نظر گرفته شود.

معاون وزیر امورخارجه کوبا آمد. نامه آقای [فیدل]کاسترو را آورد و خواستار توسعه روابط شد. عصر دکتر روحانی آمد. گزارش سفر به نامیبیا،کِنیا و زیمبابوه را داد. گفت مسلمانان آفریقای جنوبی، خواستار روابط ایران با آفریقای جنوبی اند و می گویند دیگر آپارتاید نیست و نامیبیا را سفیدپوست ها خیلی خوب ساخته اند. رییس جمهور کنیا برای پیروزی در انتخابات کمک خواسته است. پیشنهاد داشت که سفرهای عُمره را به عهده کاروان ها بگذاریم و دولت دخالت نکند.

شورای عالی امنیت ملی جلسه داشت. گزارش احتمال وقوع [کودتای] نظامیان در عراق مورد بررسی قرار گرفت؛ گرچه احتمال صدق گزارش ها کم است، ولی مهم است. قرار شد نیروهای مسلح آماده باشند تا بنا به دستور عمل شود و مساله را با سوریه در میان بگذاریم. چون ادعا شده است، همانگونه که به ایران خبر داده اند، قاصدی هم به سوریه فرستاده اند. از ما خواسته اند که در صورت اقدام، به رسمیت بشناسیم و نیروهای [سپاه] بدر به بغداد نروند.

شام میهمان آیت الله خامنه ای بودم. دربارة خرید کالای حساس و مسأله اقدام احتمالی نظامیان در عراق و مسایل ترکیه و تبلیغات استکباری و احتمالات آینده این مسایل و سفر آیت الله خامنه ای به قم و ملاقات احتمالی با آقای منتظری و درجات سپاهی ها و مسایل جاری کشور مذاکره کردیم.

ساعت نُه شب به خانه رسیدم. در خبرها وقوع کودتای نافرجام در ونزوئلا مهم است.