خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ بهمن ۱۳۶۱

تا ساعت سه ونيم بعداز ظهر در خانه ماندم و به مطالعه گذراندم. احمدآقا آمد و اطلاع داد كه امام پريشب صبح ساعت چهارونيم بعد از نماز شب دچار ناراحتى شده اند و پس از يك ساعت مقاومت ديگران را خبر كردند. دكترها آمدند و قلب را زير كنترل گرفتند و به همين جهت ملاقات هيأت دولت ديروز لغو شد. امام آنها را احضار كرده بودند كه درباره اختلافات شان نصيحت شان كنند. از فردا براى پانزده روز، ملاقات هاى امام را لغو اعلام كردند، ولى حال شان بد نيست. ضمناً از شوراى سرپرستى صدا وسيما گله داشت و مى گفت مدير عامل را تضعيف مى كنند.

با آقاى بهزاد نبوى و آقاى [عباس واعظ] طبسى هم درباره امكاناتى كه براى بازسازى هويزه خواسته اند، مذاكره كردم. نوبت آنها براى تحويل گرفتن ماشين آلات سنگين دير است و نيازشان فورى. عصر به مجلس رفتم. هيأت ریيسه داشتيم. برنامه هفته آينده و اتومبيل براى نمايندگان جديد و كارهاى ادارى را تصميم گرفتيم.

اول شب در دفتر آقاى خامنه اى با حضور نخست وزير و آقاى صياد شيرازى، برنامه عمليات آينده را به دنبال عدم توفيق حمله اول والفجر توضيح دادند و اميدوارند.آقاى نخست وزير درباره تعويض دوسه نفر از وزرا، وزير جديد اطلاعات و جهاد مشورت كردند؛ به جایى نرسيديم.

شوراى عالى دفاع جلسه داشت. آقاى [على] شمخانى گزارش وضع كردستان و عمليات والفجر را داد، خوب نيست. گفت در [عمليات] والفجر [مقدماتى] نزديك ششصد نفر شهيد، دوهزاروپانصد نفر مفقود (شامل اسرا) و دوهزاروپانصد نفر مجروح بسترى داشته ايم و چهل وپنج تانك و خودرو از دست داده ايم. درباره كارهاى لبنان و امكانات خارج از كشور هم تصميم گرفتيم. شش ماه احتياط پزشكان را لغو كرديم. آخر شب مصاحبه راديو تلويزيونى داشتم.

خبر رسيد كه شعبان پاسدار من كه به جبهه اعزام شده بود، شهيد شده و عفت گريه مى كرد. من هم خيلى متأثر هستم. برادر ديگرش و شوهر خواهرش قبلاً شهيد شده اند