خاطرات اکبر هاشمی - ۱۵ آذر ۱۳۶۳

از وضع هواپیماى ربوده شده، استفسار کردم؛ بحرانى است. احتمال خطر براى مسافران هواپیما موجود است. قبل از دستور در جلسه علنى [مجلس شوراى اسلامى]، راجع به هفته وحدت و حادثه ناگوار پخش مواد سمى از کارخانه شیمیایى آمریکایى، در «بوپال» هندوستان - که منجر به مرگ حدود دو هزار نفر و مسموم شدن حدود هفتاد هزار نفر شده است، - صحبت کردم.

براى بحث درباره مسئولیت حفاظت شخصیت ها، جلسه [مجلس شوراى اسلامى] را غیرعلنى کردیم. طرح پیشنهاد واگذارى آن به سپاه رأى نیاورد که این جریان، اثر ناگوارى بر روى سپاهیان خواهد داشت.

ظهر، با ائمه جمعه خوزستان ملاقات داشتم؛ از کمبودها و مشکلات استان گله داشتند. قرار شد هر موضوع مورد شکایت را جداگانه بنویسند که مشکلات مربوط به آن موضوع را تعقیب کنیم. [همچنین] خواهان ادامه جنگ بودند.

آقاى نیکنام، مسئول فرهنگى ستاد نمازجمعه [تهران] هم آمد. براى پخش سخنرانی هاى قبل از خطبه ها از رادیو، کمک مى خواست. از خلوت شدن نمازجمعه هاى شهرستان ها، اظهار ناراحتى مى کرد.

عصر، دادستان ها و حکام شرع سپاه [سراسر کشور] آمدند. براى آنها مفصلاً صحبت کردم. مسئولان بنیاد [امور] مهاجران جنگ آمدند و از کمى بودجه و کارشکنى نمایندگان مجلس [در کار بنیاد]، گله داشتند. خبر رسید که امروز هواپیماربایان یک [مسافر] آمریکایى [دیگر] را کشته اند و جسدش را بیرون انداخته اند و براى به دست آوردن خواسته هایشان از دولت کویت تهدیدات بیشترى کرده اند.

شب، با تماس تلفنى با مراجع مسئول، وضعیت هواپیماى کویتى را استفسار کردم. قائم مقام وزارت امور خارجه، آقاى [على محمد] بشارتى گفت، امید به حل مسالمت آمیز [جریان هواپیماربایى] بیشتر شده است. شب، به خانه آمدم. برف هم مى بارید. برف زیادى در شمیرانات جمع شده است.