خاطرات اکبر هاشمی - ۷ دی ۱۳۶۱

با صداى اذان بلندگوى مجلس بيدار شدم. تا شروع جلسه علنى مطالعه كردم. قبل از دستور درباره كنگره امام جمعه هاى سراسر كشور و جهان كه امروز در تهران به دعوت آقاى منتظرى كارشان شروع شد، صحبت كردم.  

طرح احيا و واگذارى اراضى مزروعى از تصويب مجلس گذشت؛ احتمالاً شوراى نگهبان مانع ايجاد خواهد كرد. [آقاى حبيب الله عسكراولادى] وزير بازرگانى گزارشى به مجلس داد و [آقاى محمد سلامتى] وزيركشاوزرى پاسخ سئوالاتى درباره كمبود ماهى.

در تنفس با مسئولان و روحانيون لامرد لارستان ملاقات كردم. برخوردى هم با آقاى سيداحمد [مصطفوى] كاشانى نماينده [قمصر] نطنز و آقاى [فرج الله] واعظى نماينده ابهر داشتم كه نامه اى به آيت الله گلپايگانى نوشته و عليه مجلس در خصوص تصويب اصلاحات ارضى جواب گرفته بودند. ظهر آقاى شيخ محمد هاشميان آمد و ده ميليون تومان و هفت كيلو طلا – كمك هاى مردم رفسنجان براى جبهه - را آورد و راجع به مسایل رفسنجان و دستگيرى و آزار گروهى، مطالبى گفت.

[آقاى ابوالقاسم سرحدى زاده] وزير كار هم راجع به معاون معزولش آقاى شريفى مطالبى داشت. دو نفر جوان هم آمدند. مدعى اختراع دستگاه حساس نظامى براى هواپيماهاى جنگنده براى كور كردن رادار دشمن بودند كه به وزارت دفاع معرفي شان كردم.

[تعدادى] از پزشكان آمدند و براى احتساب شش ماه اضافه خدمت سربازى در خارج از مركزشان كمك مى خواستند و براى رفتن دانشجو به خارج كه بعضى از دولت ها حاضر نيستند آنها را بپذيرند، چون فكر مى كنند اينها پاسدارند؛ با وزارت علوم صحبت كردم كه براى حل مشكل، فكرى بشود.

عصر در جلسه حزب اللهى هاى مجلس شركت كردم و يك ساعت راجع به سئوالات و مراعات انضباط صحبت كردم.

شب سفراى ما در هند و واتيكان و استراليا آمدند و سپس مسئولان سپاه رفسنجان و حميد بهرامى از لاهه آمد راجع به مسایل بيانيه الجزاير.