خاطرات اکبر هاشمی - ۳۰ آذر ۱۳۶۴

به زیارت امام رفتم. وضع جبهه ها و مقدمات کار عملیات آینده را گزارش دادم. از عدم همکارى شوراى نگهبان در تعیین چارچوب تعزیرها گله کردم. از ایشان خواستم که با گرفتن مبلغى به عنوان وام از بانک ها براى جنگ موافقت کنند که نیازى به تصویب مجلس نباشد. مطرح شدن در مجلس و مذاکره مخالف و موافق، با توجه به علنى بودن مذاکرات مصلحت نیست.

امام فرمودند به نمایندگان موافق دولت بگویم از حربه اى که به دست شان آمده در مورد مخالفت با نظر امام علیه مخالفان دولت استفاده نکنند و اموال بنیاد مستضعفان که مال فقراست به دولت منتقل نشود. سه هزار نفر از بسیجیان راهیان کربلا از باختران مقابل مجلس آمده بودند. براى بدرقه آنها، در مراسم شرکت و براى آنها صحبت کردم.

تا غروب در دفترم کار کردم. در گزارش ها تازه مهمى نبود. جبهه ها آرام است. عراقی ها هم چند روزى است فعال نیستند. معلوم نیست که چرا؟ یا خیلى ترسیده اند و یا منتظر گرفتن امکانات از شوروى هستند.

مغرب به خانه آمدم. با آقاى [سیدحمید] زیارتى در مورد تاریخ انقلاب مصاحبه کردم. مطالب دیروز در نمازجمعه نسبت به شوروى تند بوده و روزنامه ها و رادیو هم تندتر کرده اند. ممکن است تحریک کننده باشد. قرار شد که به رسانه ها گفته شود ادامه ندهند. نظر امام هم این بود که صدام به احتمال قوى در مسکو چیزى به دست نیاورده است.